مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[RMwN]

شمع این مسئله را بر همه کس روشن کرد
که توان تا به سحر گریه ی بی شیون کرد

 

[!!AMIN!!]

دکترم حال مرا دید و چنین نسخه نوشت؛
اندکی شانه، کمی بوسه، شبی هم آغوش

 

[Mansi]

شرمی‌ست در نگاه من، اما هراس نه
کم صحبتم میان شما، کم حواس نه

 

[!!AMIN!!]

هر که را دور کنی دورو برت می آید
از محبت چه بلاها به سرت می آید

 

[آوین]

درمان غم عشق نه صبر و نه ریاست
در عشق حقیقی نه وفا و نه جفاست

 

[!!AMIN!!]

تا سِحر چشم یار چه بازی کند که باز
بنیاد بر کرشمه ی جادو نهاده ایم

 

[علی یزدانی]

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب

 

[Mansi]

با دهان نیم باز انگار می‌خواندی هنوز
خیره در آفاق خونین، چشم باز روشنت

 

[!!AMIN!!]

تب کردن تو مردن من هر دو بهانه ست
عشق است که بین من و تو در تب و تاب است

 

[Mansi]

تا این‌که زمستان زد و این پنجره را بست
من ماندم و این گوشۀ تاریک جهانم