نتایح جستجو

هفت دریا را برایت غرق خون آورده‌ام آسمان را پیش پایت سرنگون آورده‌ام نام زیبایت زبانم را چنان در بند خواست کز زبونی واژه ها را واژگون آورده‌ام گفته بودی دل بیاور تا تو را باور کنم گفته بودی دل، ولی دریای خون آورده‌ام هرچه می بینی همینم، بیش از این از من مخواه صورت بیرونی‌ام را از درون...

مد چشمت بی شتابم می کند موج این دریا حبابم می کند باز لبخند تو می گوید بیا باز می آیم ، جوابم می کند مانده ام سر گشته در یک انتظار تا غمت کی انتخابم می کند

هر لحظه زیبا می‌شوی هم‌رنگ دریا می‌شوی افکار بی‌اندیشه را در دیده جویا می‌شوی ~~~~~

گوهر اشکم نگر از رشک عشق وز صفا و موج آن دریا مپرس « مولانا »

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریا را « سعدی »

در قایق سرگشته این ماه هلالی من هستم و یاد تو و دریای خیالی لین گوشه همان گوشه و این میز همان میز جای لب تو مانده بر این ساغر خالی

گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی « حافظ »

نیست پروا تلخ‌کامان را ز تلخی‌های عشق آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم از دل تنگ گنهکار برآرم آهی کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم مایه خوشدلی آن‌جاست که دلدار آن‌جاست می‌کنم جهد که که خود را مگر آنجا فکنم بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم « حافظ » ~~~~~

این ساحل خسته را تو پیدا کردی این موج نشسته را تو برپا کردی من خامش و خسته خفته بودم ای عشق مرداب دل مرا تو دریا کردی

صدای موجت ای دریا برایم شعر زیبایی است پر از راز و پر از لذت همانند معمایی است صدف می‌ریزی از خوبی به روی ساحلت هر روز و بوی تازه می‌گیرد از این خوبی دلت هر روز در آغوش تو ماهی‌ها تمام لحظه‌ها شادند به زیر آب و روی آب همیشه شاد و آزادند پرستوهای دریایی که خیلی عاشق موجند نشسته گاه بر ساحل...

حالا که برای میسر گشته بگذر دگر از حال من سرگشته تو منظره قشنگ ساحل اما هر موج که سمتت آمده برگشته

حالا دیگر دریا میدانذ چقدر دوستت دارم… بس که نامت را درگوش صدف‌هایش خوانده‌ام « محمد شیرین‌زاده »

شبیه ساحل آغوش باز کن تا خیال دریا بودن کنم

نم باران، لب دریا غم تو، تنگ غروب دل من تنگ تو شد، کاش که پیدا بشوی

فانوس این خانه عاشقانه می‌سوزد… گردباد هم که باشی خاموش نخواهم شد دریا با جذر می‌رود که با مد بازگردد یا جذر باش یا مد این کشتی شکسته باید به ساحل برسد.

از تو دور شدم… مثل ابر از دریا اما هرجا رفتم باریدم ~~~~~

وقتی دل تنها کالائیست که خدا شکسته آن را میخرد ، پس چرا من به دست کسی که دلم را شکسته بوسه نزنم