نتایح جستجو

مغرور مودب شیطون عالی

اینجا کسی خفته که تا بود، ندیدید؛ حالا که نیست، حسرتش را بخورید. نوش‌جانِ مرده‌پرست‌ها... گوارایِ زنده-پرست‌ها

پیتزا مخلوطِ مخصوص با سس اضافه و فلفل باریک‌

کلکسیون‌دارِ کوچک

خودم میگم یه انیمیشنی هستش اسمش اسکاره دقیقا عین اونم 🤣 یکی از دوستمم میگه شبیه بازیگر نرگس محمدی هستی (نمی دونم والا🤣) منم بهش میگم توییتی (همون جوجه زرد توی کارتون هست)اما خیلی شبیه مرتضی پاشایی هستش

تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گه ولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی

«آن شب که هوا بوی دلتنگی می‌داد، من فقط تماشاچی بودم. چون حقیقت این است که من هیچ‌وقت دلتنگ کسی نمی‌شوم؛ یاد گرفته‌ام که یا با آدم‌ها در لحظه زندگی کنم، یا در تنهایی‌ام باز هم در لحظه زندگی کنم.»

من اختیار نکردم پس از تو یار دگر به غیر گریه که آن هم به اختیارم نیست ✏ «شهریار»

هرگز آرزو نکرده ام یک ستاره درسراب آسمان شوم یا چو روح برگزیدگان همنشین خامش فرشتگان شوم هرگز از زمین جدا نبوده ام با ستاره آشنا نبوده ام روی خاک ایستاده ام با تنم که مثل ساقهٔ گیاه باد و آفتاب و آب را می مکد که زندگی کند باروَر ز میل باروَر ز درد روی خاک ایستاده ام تا ستاره ها ستایشم کنند تا...

میروم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه خویش به خدا میبرم از شهر شما دل شوریده و دیوانه خویش میبرم تا که در آن نقطه دور شستشویش دهم از رنگ گناه شستشویش دهم از لکه عشق زین همه خواهش بی جا و تباه میبرم تازتو دورش سازم زتو ای جلوه ی امید محال میبرم زنده به گورش سازم تا ازین پس نکند یاد وصال...

سالها از آن روز می گذرد دیگر من هیچ ناراحتی از آدم ها ندارم حتی از عزیز ترین هایم و شاید این آرامش قبل طوفان باشد

شده یه چیزو هی تایپ کنی هی پاک کنی منم دارم به همون دو رفیق فک می کنم

(نامه ای به من که .....) من آن «قاصدکِ» بی‌قراری می‌شدم که وطن‌اش آغوشِ باد است. همان که ریشه در بندِ خاک نمی‌دواند تا مبادا از پرواز جا بماند. سبک‌بال و رها، حاملِ نجواهای مگویِ آدمیان، که تمامِ دارایی‌اش را به دستِ نسیم می‌سپارد تا شاید در گوشه‌ای از این جهان، آرزویی خسته را به مقصد برساند...

ماه هاست که توی قلبم خلاء وجود داشت اما این روزا اون خلاء توی وجودم نیست دیگه نمی دونم چی درسته چی غلطه از بس که 😮‍💨