نتایح جستجو

سلام و وقت بخیر درخواست تگ انحصاری برای داستان کوتاه قرار است بمیرم

یک روز می‌آیی که من دیگر دچارت نیستم از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم

من تو را دیدم و آرام به خاک افتادم و از آن روز که در بندِ تواَم آزادم

دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد شد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد

ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

اینو از طرف خودم که بارها ضربه خوردم و یه دوست روانشناس حرفه ای بهتون میگم: هر جا غریزه و شم زنانه تون تو مغزتون چیزی زمزمه کرد، جدی بگیرینش. درست همون لحظه که با خودت میگی نههه احتمالا بدبین شدم و دارم اشتباه می کنم، داری کاملا درست حس می کنی :)

سلام وقت بخیر درخواست تگ برای داستان کوتاه قرار است بمیرم https://forum.cafewriters.xyz/threads/43114

«دوست داری فردا بریم یه جایی برای تفریح؟ جایی که باهاش کلی خاطره داریم؟» سرش را بلند می‌کند و با چشم‌هایی که برق می‌زدند می‌گوید «منظورت دشت چالدرانه؟» لبخند می‌زنم و می‌گویم «آره… همون جا که دفعه قبل با هم عکس گرفتیم!» سرش را بالا و پایین می‌کند و می‌گوید «اوهوم! منم لوبیا پلو درست می‌کنم که...

جهان آفرین تا جهان آفرید چون او مرزبانی نیامد پدید خ لطفا

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد

زن کنارم می‌آید و سرش را روی قفسهٔ سینه‌ام می‌گذارد. از جا می‌پرم؛ اجازه ندارم این قدر به خانواده سوژه‌ها نزدیک باشم. می‌خواهم بی‌آن که ناراحتش کنم، دست‌هایش را از دور کمرم باز کنم، اما نگاه مظلومش متوقفم می‌کند. آب دهانم را می‌بلعم و زمزمه می‌کنم «اینجا اذیت می‌شی. بهتره بری تو تختت بخوابی.»...

از آن چرم کآهنگران پشت پای بپوشند هنگام زخم درای همان کاوه آن بر سر نیزه کرد همان‌گه ز بازار برخاست گَرد

لحظه ای مثل من تصور کن، پای قول و قرار یک نفری ترس شیرین و مبهمی دارد اینکه در انحصار یک نفری س لطفا

دل هایمان سیاه ترند از لباسمان! حاضر به مس*ت کردن بی باده نیستیم شیطان اگر که سجده به انسان نکرد و رفت فهمیده بود مثل خودش ساده نیستیم!

این نان و آب چرخ، چو سیل است بی‌وفا من ماهی‌ام، نهنگم و عُمّانم آرزوست

چو عاشق می‌شدم گفتم که بُردم گوهرِ مقصود ندانستم که این دریا چه موجِ خون‌فشان دارد ی لطفا

وصال او ز عمر جاودان به خداوندا مرا آن ده که آن به به شمشیرم زد و با کَس نگفتم که راز دوست از دشمن نهان به

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

در بیابان گر به شوقِ کعبه خواهی زد قدم سرزنش‌ها گر کُنَد خارِ مُغیلان غم مخور دیوانه

همیشه بغضِ تو دنیامو لرزوند هوای گریه هامو داری یا نه؟ یه عمره که فراموشت نکردم منو به خاطرت میاری یا نه؟