مشاعره |مشاعره با اشعار کاظم بهمنی|

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

منم آن شیخ سیه روز، که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرد خداوندش را

آن گلی را که خلایق بارها بو کرده‌اند
تازه هم باشد برای من گلی پژمرده است..

 

[شکوفـہ بـھـاری]

آن گلی را که خلایق بارها بو کرده‌اند
تازه هم باشد برای من گلی پژمرده است..

تو نبودی و تب فاصله‌ها پیرم کرد
عاشق شعر شدم، شعر زمین‌گیرم کرد

 

[Mansi]

درد یک پنجره را پنجره‌ها می‌فهمند
معنی کور شدن را گره‌ها می‌فهمند

 

[شکوفـہ بـھـاری]

درد یک پنجره را پنجره‌ها می‌فهمند
معنی کور شدن را گره‌ها می‌فهمند

دیگر دلم -رخت سفیدم- نیست در بند
دیروز طوفان شد، چه طوفانی دلم رفت

 

[Mansi]

تا تو بودی در شبم من ماه تابان داشتم
روبروی چشم خود، چشمی غزلخوان داشتم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا تو بودی در شبم من ماه تابان داشتم
روبروی چشم خود، چشمی غزلخوان داشتم

من غبارآلود هجرانم تو اما مدتی‌ست
عهده‌دار آن نگاه لرزه‌افکن نیستی

 

[Mansi]

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می‌روم
لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یک سلامم را اگر پاسخ بگویی می‌روم
لذتش را با تمام شهر قسمت می‌کنم

من غبارآلود هجرانم تو اما مدتی‌ست
عهده‌دار آن نگاه لرزه‌افکن نیستی