مشاوره فعال مشاوره پیرنگ و انسجام | Mah.sa

[Mah.sa]

نویسندگان، مهندسان روح بشریت هستند اما مشاورین، پیمانکاران رمان، داستان و آثار مهم می باشند!

- نویسنده عزیز لطفا با مشاور خود نهایت همکاری را داشته باشید.

- در صورتی که با مشاور همکاری نکنید و مشاور گزارش دهد، رمان شما تا زمان ارتقا، قفل خواهد شد.

درخواست کننده: @spideh26
مشاور: @Mah.sa​

 

[Mah.sa]

سلام عزیزم چطور میتونم کمکت کنم؟

 

[spideh26]

در زمینه پیرنگ مشکل دارم ایده جالبی که کلیشه نباشه ندارم میتونم از هوش مصنوعی استفاده کنم؟

 

[Mah.sa]

در زمینه پیرنگ مشکل دارم ایده جالبی که کلیشه نباشه ندارم میتونم از هوش مصنوعی استفاده کنم؟

استفاده از هوش مصنوعی برای ایده‌یابی، اشکالی نداره. خیلی از نویسنده‌ها ازش به عنوان یه ابزار کمکی استفاده می‌کنن. اما برای پیرنگ، قضیه فرق می‌کنه.

پیرنگ، همون اسکلت داستانه. جایی که می‌گی «اول چی شد، بعد چی شد، بعدش چی شد». هوش مصنوعی می‌تونه بهت یک ساختار کلی پیشنهاد بده، اما چیزی که داستان رو خاص می‌کنه، انتخاب‌های خودته. اینکه شخصیتت چطور به اتفاق‌ها واکنش نشون بده، چه جزئیاتی رو بگیری و چه چیزهایی رو ول کنی، اینا چیزهاییه که فقط خودت می‌تونی تصمیم بگیری.

پس اگر می‌خوای از هوش مصنوعی استفاده کنی، بهتره به عنوان یک هم‌فکر ازش کمک بگیری، نه یک نویسنده‌ی جایگزین. مثلاً ازش بپرس «اگر شخصیتی با این ویژگی‌ها توی این موقعیت قرار بگیره، چه اتفاقی ممکنه بیفته؟» و بعد خودت از بین گزینه‌ها انتخاب کنی.

برای اینکه می‌گی در زمینه‌ی پیرنگ مشکل داری و ایده‌ی جالبی که کلیشه نباشه نداری، خب بیا اول ببینیم مشکل از کجاست.
برای اینکه بتونم بهتر راهنماییت کنم، چندتا سوال می‌پرسم که جوابشون به من کمک می‌کنه بفهمم دقیقاً کجای کار گیر کردی:
۱. داری روی چه ژانری کار می‌کنی و داستان درباره‌ی چیه؟

۲. شخصیت اصلیت چه ویژگی‌هایی داره و چه چیزی براش مهمه؟

۳. تا حالا چندتا داستان یا رمان خوندی که به ژانر مورد علاقه‌ت نزدیک باشن و ازشون الهام بگیری؟

۴. معمولاً وقتی می‌خوای برای داستانت یک اتفاق یا چالشِ جدید طراحی کنی، از کجا شروع می‌کنی و چه راهی رو می‌ری؟

۵ چند سالته و این چندمین رمانته که داری می‌نویسی؟

این سوالا به من کمک می‌کنه ببینم نقطه‌ی قوتت کجاست و چطور می‌تونم کمکت کنم یک پیرنگ غیرکلیشه‌ای برای داستانت پیدا کنی.

اگر هم می‌خوای چیزی که تو ذهنت هست رو برام توی گپ خصوصی بفرست، خلاصه‌ای از رمانت یا ایده‌ای که داری تا با یک سری تمرینات بتونیم باعث پیشرفت بشیم.

 

[spideh26]

استفاده از هوش مصنوعی برای ایده‌یابی، اشکالی نداره. خیلی از نویسنده‌ها ازش به عنوان یه ابزار کمکی استفاده می‌کنن. اما برای پیرنگ، قضیه فرق می‌کنه.

پیرنگ، همون اسکلت داستانه. جایی که می‌گی «اول چی شد، بعد چی شد، بعدش چی شد». هوش مصنوعی می‌تونه بهت یک ساختار کلی پیشنهاد بده، اما چیزی که داستان رو خاص می‌کنه، انتخاب‌های خودته. اینکه شخصیتت چطور به اتفاق‌ها واکنش نشون بده، چه جزئیاتی رو بگیری و چه چیزهایی رو ول کنی، اینا چیزهاییه که فقط خودت می‌تونی تصمیم بگیری.

پس اگر می‌خوای از هوش مصنوعی استفاده کنی، بهتره به عنوان یک هم‌فکر ازش کمک بگیری، نه یک نویسنده‌ی جایگزین. مثلاً ازش بپرس «اگر شخصیتی با این ویژگی‌ها توی این موقعیت قرار بگیره، چه اتفاقی ممکنه بیفته؟» و بعد خودت از بین گزینه‌ها انتخاب کنی.

برای اینکه می‌گی در زمینه‌ی پیرنگ مشکل داری و ایده‌ی جالبی که کلیشه نباشه نداری، خب بیا اول ببینیم مشکل از کجاست.
برای اینکه بتونم بهتر راهنماییت کنم، چندتا سوال می‌پرسم که جوابشون به من کمک می‌کنه بفهمم دقیقاً کجای کار گیر کردی:
۱. داری روی چه ژانری کار می‌کنی و داستان درباره‌ی چیه؟

۲. شخصیت اصلیت چه ویژگی‌هایی داره و چه چیزی براش مهمه؟

۳. تا حالا چندتا داستان یا رمان خوندی که به ژانر مورد علاقه‌ت نزدیک باشن و ازشون الهام بگیری؟

۴. معمولاً وقتی می‌خوای برای داستانت یک اتفاق یا چالشِ جدید طراحی کنی، از کجا شروع می‌کنی و چه راهی رو می‌ری؟

۵ چند سالته و این چندمین رمانته که داری می‌نویسی؟

این سوالا به من کمک می‌کنه ببینم نقطه‌ی قوتت کجاست و چطور می‌تونم کمکت کنم یک پیرنگ غیرکلیشه‌ای برای داستانت پیدا کنی.

اگر هم می‌خوای چیزی که تو ذهنت هست رو برام توی گپ خصوصی بفرست، خلاصه‌ای از رمانت یا ایده‌ای که داری تا با یک سری تمرینات بتونیم باعث پیشرفت بشیم.

۱. ژانر عاشقانه اجتماعی داستان درمورد دختر دردسر سازه
۲. ویژگی های خوبی داره با گذشته شیطونه مهربونه آسیب پذیره خانوادش واسش مهمه
۳. خیلی رمان خوندم جنایی بیشتر خوندم و عاشقانه نمیتونم جوری بنویسم که واقعی باشه
۴. از دشمنانش شروع میکنم راه پر خطر میرم
۵. ۲۷ سالمه اولین داستانی که می‌خوام بنویسم.

 

[Mah.sa]

۱. ژانر عاشقانه اجتماعی داستان درمورد دختر دردسر سازه
۲. ویژگی های خوبی داره با گذشته شیطونه مهربونه آسیب پذیره خانوادش واسش مهمه
۳. خیلی رمان خوندم جنایی بیشتر خوندم و عاشقانه نمیتونم جوری بنویسم که واقعی باشه
۴. از دشمنانش شروع میکنم راه پر خطر میرم
۵. ۲۷ سالمه اولین داستانی که می‌خوام بنویسم.

سلام گلم
حالا اوضاع برام روشن‌تر شد.
خب، بیا صادق باشیم با هم. تو داری توی منطقه‌ای قدم می‌ذاری که خیلی باهاش آشنا نیستی. این یعنی دو تا کار می‌تونی بکنی: یا چندتا رمان عاشقانه‌ی اجتماعیِ خوب رو بخونی تا با قراردادهایِ این ژانر آشنا بشی، یا اینکه بیای از همون نقطه‌ای که بهش مسلطی (جنایی، تعلیق، دشمن‌ها) استفاده کنی و عاشقانه رو توش بگنجونی. راه دوم می‌تونه خیلی خلاقانه‌تر باشه.

چند تا پیشنهاد دارم برات:

تمرین اول: شخصیت اصلی‌ات رو در یک موقعیتِ پرتنش قرار بده که مجبور بشه بینِ عشق و یک انتخابِ اخلاقی یا خطرناک یکی رو انتخاب کنه. اینطوری از همون نقطه‌ای که بهش علاقه داری (دشمن‌ها، راه پرخطر) استفاده می‌کنی و عاشقانه رو توش می‌بافی.

تمرین دوم: یک دیالوگِ عاشقانه بنویس، اما جوری که انگار داری یک صحنه‌ی جنایی می‌نویسی. یعنی تنش، ریسک، و خطر رو توش حفظ کن. این کار بهت کمک می‌کنه عاشقانه‌ات خشک و کلیشه‌ای از آب درنیاد.

تمرین سوم: سه تا از رمان‌های عاشقانه‌ای که تا حالا خوندی رو انتخاب کن و از خودت بپرس: «چرا این عاشقانه برای من باورپذیر بود؟» و «چرا بعضی‌هاش باورپذیر نبود؟» جواب‌هات رو برام بنویس تا ببینم دقیقاً از نظر تو یه عاشقانه‌ی واقعی چه ویژگی‌هایی داره.

تمرین چهارم: ازت می‌خوام یک لیست از پنج تا از ترس‌هایِ شخصیت اصلی‌ت بنویسی. نه ترس‌های فیزیکی، ترس‌هایِ عاطفی. مثلاً ترس از رد شدن، ترس از تنها موندن، ترس از عاشق شدن. اینا بهت کمک می‌کنه عمقِ عاشقانه‌ات رو بیشتر کنی.


و یک پیشنهادِ کلی: اگر احساس می‌کنی عاشقانه‌ات واقعی از آب درنمیاد، سعی کن به‌جای اینکه روی «عاشقانه‌بودنِ» صحنه‌ها تمرکز کنی، روی «انسانی‌بودنِ» صحنه‌ها تمرکز کنی. آدم‌ها وقتی عاشق می‌شن، ترسیدن، اشتباه می‌کنن، بی‌عقلانه رفتار می‌کنن، و گاهی چیزهایی می‌گن که بعداً پشیمون می‌شن. اینا رو نشون بده تا عاشقانه‌ات واقعی بشه.

حالا هر کدوم از این تمرین‌ها رو که دوست داری انتخاب کن و برام بفرست. هر کدوم که فکر می‌کنی برات جذاب‌تره.

 

[spideh26]

میخام رمان کوتاه بنویسم برای پیرنگ چکار کنم؟

 

[Mah.sa]

برای پیرنگِ رمان کوتاه، یک نکته‌ی خیلی مهم رو باید در نظر بگیری: رمان کوتاه، فرصتِ پله‌پله رفتن و شخصیت‌پردازیِ گسترده رو نداره. پس باید خیلی زودتر از رمانِ بلند، واردِ ماجرا بشی و ریتمِ تندتری داشته باشی.

چند تا پیشنهاد برات دارم که به کارت بیاد:

اول: یک «نقطه‌ی عطف» انتخاب کن. رمان کوتاه معمولاً حولِ یک اتفاق یا یک تصمیم می‌چرخه. مثلاً تصمیمِ دختر برای رفتن به شهرِ دیگه، یا ملاقاتِ ناگهانی با یک غریبه، یا افشایِ یک راز. نقطه‌ی عطف رو پیدا کن و داستان رو از همونجا شروع کن.

دوم: تعدادِ شخصیت‌ها رو محدود کن. بیش از سه یا چهار شخصیتِ اصلی نداشته باش. رمان کوتاه جایِ معرفیِ خانواده‌ی پرجمعیت یا دوستانِ زیاد نیست. هر شخصیتی رو که اضافه می‌کنی، باید دلیلِ قانع‌کننده‌ای داشته باشه.

سوم: یک کشمکشِ واحد رو انتخاب کن. رمان کوتاه فقط می‌تونه روی یک تعارضِ اصلی تمرکز کنه. اگه چندتا کشمکش وارد کنی، هیچکدوم به بلوغ نمی‌رسن.

چهارم: از وسطِ ماجرا شروع کن. نیازی به مقدمه‌چینیِ طولانی نیست. خواننده رو مستقیم بنداز توی دلِ بحران.

حالا برای اینکه عملی‌ترش کنیم، یک تمرین بهت می‌دم:

یک «پیرنگِ یک‌صفحه‌ای» بنویس. یعنی کلِ داستان رو در یک صفحه خلاصه کن. فقط اتفاق‌هایِ اصلی رو بنویس، بدونِ جزئیات. بعد ببین می‌تونی اون رو به سه بخش تقسیم کنی: شروع (معرفیِ موقعیت و کشمکش)، میانه (تلاش برای حلِ کشمکش و بالا رفتنِ تنش)، و پایان (حلِ کشمکش). اگر توی یک صفحه جا نشد، یعنی داستانت برای رمان کوتاه زیادی پیچیده‌ست و باید ساده‌ترش کنی.

این کار رو انجام بده و برام بفرست تا ببینیم چطور می‌تونیم جلو بریم.

 

[spideh26]

برای پیرنگِ رمان کوتاه، یک نکته‌ی خیلی مهم رو باید در نظر بگیری: رمان کوتاه، فرصتِ پله‌پله رفتن و شخصیت‌پردازیِ گسترده رو نداره. پس باید خیلی زودتر از رمانِ بلند، واردِ ماجرا بشی و ریتمِ تندتری داشته باشی.

چند تا پیشنهاد برات دارم که به کارت بیاد:

اول: یک «نقطه‌ی عطف» انتخاب کن. رمان کوتاه معمولاً حولِ یک اتفاق یا یک تصمیم می‌چرخه. مثلاً تصمیمِ دختر برای رفتن به شهرِ دیگه، یا ملاقاتِ ناگهانی با یک غریبه، یا افشایِ یک راز. نقطه‌ی عطف رو پیدا کن و داستان رو از همونجا شروع کن.

دوم: تعدادِ شخصیت‌ها رو محدود کن. بیش از سه یا چهار شخصیتِ اصلی نداشته باش. رمان کوتاه جایِ معرفیِ خانواده‌ی پرجمعیت یا دوستانِ زیاد نیست. هر شخصیتی رو که اضافه می‌کنی، باید دلیلِ قانع‌کننده‌ای داشته باشه.

سوم: یک کشمکشِ واحد رو انتخاب کن. رمان کوتاه فقط می‌تونه روی یک تعارضِ اصلی تمرکز کنه. اگه چندتا کشمکش وارد کنی، هیچکدوم به بلوغ نمی‌رسن.

چهارم: از وسطِ ماجرا شروع کن. نیازی به مقدمه‌چینیِ طولانی نیست. خواننده رو مستقیم بنداز توی دلِ بحران.

حالا برای اینکه عملی‌ترش کنیم، یک تمرین بهت می‌دم:

یک «پیرنگِ یک‌صفحه‌ای» بنویس. یعنی کلِ داستان رو در یک صفحه خلاصه کن. فقط اتفاق‌هایِ اصلی رو بنویس، بدونِ جزئیات. بعد ببین می‌تونی اون رو به سه بخش تقسیم کنی: شروع (معرفیِ موقعیت و کشمکش)، میانه (تلاش برای حلِ کشمکش و بالا رفتنِ تنش)، و پایان (حلِ کشمکش). اگر توی یک صفحه جا نشد، یعنی داستانت برای رمان کوتاه زیادی پیچیده‌ست و باید ساده‌ترش کنی.

این کار رو انجام بده و برام بفرست تا ببینیم چطور می‌تونیم جلو بریم.

باشه سعی میکنم تا فردا پیرنگ رو بفرستم

 

[Mah.sa]

باشه سعی میکنم تا فردا پیرنگ رو بفرستم

گلم لازم نیست حتما تا فردا باشه
روش وقت بزار و قشنگ فکراتو بکن
تا هفته دیگه این موقع بفرست
نمی‌خوام هول بشی یا به خاطر زمان کم چیزی رو بنویسی که زیاد به دلت نیست