مجموعه اشعار رودخانه‌ای که به دریا رسید|اثر ریپر

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

شعرهایم،
به قامت تو بدل شد.
واژه‌هایم،
بی‌قرار بودند
تا در نگاهت آرام گیرند.
و من،
شاعر بی‌پناهیم
که در هر خط
به تو رسیدم.
چونان رودخانه‌ای
که به دریا بازمی‌گردد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در آسمان نوشتم
نه بر ستاره‌ها،
که بر تاریکیِ بی‌پایان.
هر بار که شب
به پایان رسید
نامت،
چونان چراغی پنهان
در دلِ خاموشی
به من نزدیک شد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در غروب نوشتم
نه بر آسمان،
که بر سایه‌های کشیده بر دیوار.
هر رنگِ سرخ
به یاد تو افتاد
و خورشید،
در آخرین نفسش
نامت را زمزمه کرد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

سکوتم،
به صدای تو بدل شد.
من،
در میان خاموشی‌ها
به تو رسیدم
و فهمیدم
که عشق،
نه فریاد،
که آرامشی بی‌پایان است.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در خاک نوشتم
نه چونان پایان،
چونان ریشه‌ای
که به سمت آسمان می‌روید.
هر دانه‌ای که شکفت،
به قامت تو بدل شد.
و زمین،
به باغی عاشقانه تبدیل گشت.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در نفس‌هایم نوشتم
نه چونان هوایی گذرا،
چونان حقیقتی
که درونم را زنده نگه می‌دارد.
هر بار که نفس کشیدم
نامت،
به رگ‌هایم دوید
و جهان،
از نو آغاز شد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

خاطراتم،
به نام تو ختم شد.
من،
در هر لحظه‌ی گذشته‌ام
تو را دیدم
و فهمیدم
که عشق،
نه در آینده،
که در تکرارِ بی‌پایانِ اکنون است.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در غبارِ سال‌ها نوشتم
نه چونان خاطره،
که چونان حقیقتی
که هرگز نمی‌میرد.
هر بار که زمان
به پایان رسید
نامت،
چونان رودی تازه
از نو آغاز شد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

نگاه‌هایت
به فصل‌ها جان داد.
بهار،
از لبخندت شکفت
و زمستان،
در گرمایت فرو ریخت.
من،
در گردشِ بی‌پایانِ سال‌ها
به تو رسیدم
و فهمیدم
که عشق،
جاودانه است.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در مرزِ خاموشی نوشتم
نه چونان پایان،
که چونان آغازِ بی‌پایان.
هر بار که جهان
به سکوت رسید
صدای تو
چونان چراغی پنهان
در دلِ تاریکی
به من نزدیک شد.