مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبود
• از آب رفته هیچ نشانی به جو نبود

 

[Mansi]

دل به مفهوم سياهي کم کم عادت مي کند
چشم وقتي می شود با مبتذل ها همنشين

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید
  فغان که بختِ من از خواب در نمی‌آید

 

[Mansi]

دگرباره بشوریدم، بدان سانم به جان تو
که راه خانه خود را، نمی دانم به جان تو

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• وصل او اوّل دهد کیفیّت و آخر خمار
  چون نوشیدنیْ آغازِ شیرین دارد و انجامِ تلخ

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

خوشا روزی که صبحش با تو باشد
سراغاز نگاه هر دو چشمانم تو باشد

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• دل گفت که جان سپارم آن جا
  بگذارم هستی و منی را

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

آخر ای جانا تو با ما رسم دوستی داشتی
از چه قانون محبت از ميان بر داشتی؟

كاشتی تخم محبت بر دل و بر جان من
عاشقم كردی و دست از دامنم برداشتی

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• یکی دیوانه‌ای آتش بر افروختدر
• آن ھنگامه جان خویش را سوخت
  ھمه خاکسترش را باد میبرد
  وجودش را جھان از یاد میبرد

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

دگرش چو باز بینی غم دل مگوی سعدی
که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد