مشاعره | مشاعره با اشعار فردوسی |

[حدیثه خانم]

مکن بد که بینی به فرجام بد
ز بد گردد اندر جهان نام بد

 

[Mansi]

دل روشن من چو برگشت ازوی
سوی تخت شاه جهان کرد روی

که این نامه را دست پیش آورم
ز دفتر به گفتار خویش آورم

 

[روباه سفید]

کسی چه داند حال و روزم را خراب کردم همه ی
روزم را درمانم. بودی اما حالا زهر جانم شدی چرا با من حالا؟

 

[Mansi]

از آن چرم کآهنگران پشت پای
بپوشند هنگام زخم درای

همان کاوه آن بر سر نیزه کرد
همان‌گه ز بازار برخاست گَرد

 

[روباه سفید]

سکوتم پر از حرف های داغه سکوتم غم فردامه
غمم مرهمه همه ی دردامه و دلم قبرستانِ

 

[Mansi]

عزیزم من با آخر شما بیت جدید میگم اما مشاعره این تاپیک با اشعار فردوسی هستن.

ندانی که ایران نشست منست
جهان سر به سر زیر دست منست

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• تو رفتی و گیتی بماند دراز
• کسی آشکارا نداند ز راز

 

[Mansi]

ز گفتار نیکو و کردار زشت
ستایش نیابی نه خرم بهشت

 

[Z A H R A]

تو کافر دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم
که محرابم بگرداند خم آن دل‌سِتان ابرو

 

[Mansi]

و زان پس جهان یک‌سر آباد کرد
همه روی گیتی پر از داد کرد

نخستین یکی گوهر آمد به چنگ
به آتش ز آهن جدا کرد سنگ

- فردوسی