در حال ویرایش مجموعه اشعار رودخانه‌ای که به دریا رسید|اثر ریپر

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

به نام سکوتی که فریاد می‌زند
اثر: رودخانه‌ای که به دریا رسید
به قلم: سونیا ریپر
ژانر: عاشقانه
قالب: شعرنو

دیباچه
این مجموعه، روایتِ پراکنده‌ی عشق است؛
نه در یک خط، نه در یک فصل،
که در تکه‌تکه‌ی لحظه‌ها،
از نگاه نخستین تا جاودانگیِ بی‌پایان.
هر قطعه، تصویری مستقل است
اما در کنار هم،
چونان رودخانه‌ای واحد
به دریای عشق می‌ریزند.
این شعرها، نه برای گفتن،
که برای زیستن نوشته شده‌اند.
​

 

[چَڪاوڪِ سِـپید؛]

‌
•● به نام خالق واژه‌ها ●•​

---

​

---

پیش از شروع تایپ آثار ادبی خود، قوانین و نحوه ی تایپ آثار ادبی در"انجمن کافه نویسندگان" با دقت مطالعه کنید.

قوانین جامع تالار شعر
​

---

شما می‌توانید پس از 10 پست درخواست جلد بدهید.

درخواست جلد برای مجموعه شعر
​

---

پس از گذشت ۱۰ الی ۱۵ پست از مجموعه شعر خود، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد بدهید. توجه داشته باشید که مجموعه اشعار تگ‌دار نقد نخواهند شد و در صورت تمایل به درخواست نقد، قبل از درخواست تگ این کار را انجام بدهید.

درخواست نقد مجموعه اشعار
​

---

پس از 15 پست میتوانید برای تعیین سطح اثر ادبی خود درخواست تگ بدهید.

درخواست تگ برای اشعار
​

---

همچنین پس از ارسال ۲۰ پست پایان مجموعه شعر خود را اعلام کنید تا رسیدگی های لازم نیز انجام شود...

اعلام اتمام مجموعه شعر
​

---

اگر بنا به هر دلیلی قصد ادامه دادن مجموعه شعر خود را ندارید می توانید درخواست انتقال به متروکه بدهید تا منتقل شود...

درخواست انتقال به متروکه
​

---

| مدیریت تالار شعرکده |
‌‌‌​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

در کوچه‌ی باریکِ شب
قدم‌هایم به سنگفرش سرد می‌خورد
و نام تو
چونان فانوسی لرزان
از میان مه برمی‌خیزد.
من،
به هر سایه‌ای که می‌گذرد
سلامی بی‌صدا می‌دهم
شاید تو باشی
که در تاریکی
به سمت من خم شده‌ای.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

چشم‌هایت
نه ستاره‌اند،
نه چراغ،
که دریچه‌ای به جهانِ بی‌نام.
هر بار که نگاهت را می‌نوشم
رگ‌هایم
به زبان تازه‌ای سخن می‌گویند
و خون،
به جای سرخی،
به رنگِ آبیِ دریا می‌چرخد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

دست‌هایت
بر شانه‌ام نشستند
چونان پرنده‌ای خسته
که از سفرِ طولانی بازگشته است.
من،
در لرزشِ انگشتانت
تمام راه‌های نرفته را دیدم
و فهمیدم
که عشق،
نه آغاز دارد
نه پایان،
فقط ادامه است.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

عشق،
درختی است
که در خاکِ بی‌نام می‌روید.
ریشه‌هایش
به استخوان‌های فراموشی می‌رسند
و شاخه‌هایش
به آسمانِ بی‌پاسخ.
تو،
برگِ نخستین این درختی
که در باد
به سمت من خم می‌شود.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

هر واژه‌ای که نوشتم
به قامت تو بدل شد.
شعر،
دیگر نه بر کاغذ،
که بر پوستِ من نوشته شد.
و من،
هر بار که نامت را صدا زدم
جهان،
از نو آغاز شد.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

شب،
بر شانه‌هایم سنگینی می‌کند
و تنها نام توست
که در تاریکی می‌درخشد.
هر ستاره‌ای که خاموش می‌شود
به چشم‌هایت پناه می‌برد
و من،
در میان خاموشی‌ها
به روشنایی تو می‌رسم.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

باران،
از سقف‌های فراموشی می‌چکد
و کوچه‌ها
به بوی تو آغشته‌اند.
هر قطره،
صدایی از تو دارد
که بر پوست من می‌نشیند
و جهان،
به زمزمه‌ای عاشقانه بدل می‌شود.

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

تو را در باد جست‌وجو کردم
و در برگ‌های افتاده
نامت را شنیدم.
هر شاخه‌ای که شکست
به یاد تو خم شد
و هر ریشه‌ای که در خاک فرو رفت
به سمت تو کشیده شد.
عشق،
درختی است
که سایه‌اش بر من افتاده.