.مَرزمِه.
مدیرتالارهنرومذهب+مدیرسوشالمدیا+طراحوگوینده آز
پرسنل مدیریت
مدیر رسـمی تالار
سوشالمدیا
مقامدار آزمایشی
فرشته زمینی
دوست داشتن..
شاید سادهترین جملهی دنیاست؛
همون دو کلمهی کوتاهی که خیلیها به زبون میارن، اما کمتر کسی معنیش رو زندگی میکنه.
دوست داشتن، فقط گفتنِ «دوستت دارم» نیست..
دوست داشتن یعنی یه نفر، بیدلیل توی فکرت بمونه.
یعنی وسط شلوغترین ساعتهای روز، یادت به کسی گره بخوره که کیلومترها ازت دوره.
یعنی دلت بخواد حالش خوب باشه، حتی وقتی سهمی از حال خوبش نداری..
آدمهای زیادی رو دیدم که ادعای دوست داشتن داشتن،
اما تا پای سختی میرسید، خسته میشدن.
تا فاصله میاومد، فراموش میکردن.
تا منفعتشون تموم میشد، میرفتن.
اون وقت فهمیدم دوست داشتن،
برخلاف چیزی که خیلیها فکر میکنن،
یه احساسِ لحظهای نیست...
یه انتخابه.
انتخابِ موندن..
انتخابِ درک کردن..
انتخابِ صبوری کردن برای کسی که برات مهمه.
دوست داشتن یعنی گاهی ساعتها حرفی نزنی،
اما نگرانِ خستگیِ یه نفر باشی.
یعنی از خوشحالیش لبخند بزنی،
و از غصههاش دلت بگیره.
دوست داشتن،
صاحب شدن نیست.
بعضیها فکر میکنن هرکس رو دوست داشته باشن باید مال خودشون باشه،
در حالی که دوست داشتنِ واقعی،
آزاد میذاره..
اجبار نمیکنه..
و برای موندن، التماس نمیکنه.
دوست داشتن شبیه یه چراغه..
شاید همیشه پرنور نباشه،
اما خاموش هم نمیشه.
حتی وقتی فاصلهها زیاد میشن،
حتی وقتی روزگار آدمها رو از هم دور میکنه.
و دردناکترین بخش ماجرا اینه که بعضیها ارزش دوست داشته شدن رو دیر میفهمن..
وقتی که دیگه کسی نیست هر روز سراغشون رو بگیره،
وقتی که دیگه کسی نگران حالشون نیست،
وقتی که جای خالیِ یک دلِ صادق رو حس میکنن.
با همهی اینها،
من هنوز باور دارم که دوست داشتنِ واقعی وجود داره.
هنوز هم آدمهایی هستن که بیسروصدا دوستت دارن،
بیهیاهو مراقبت هستن،
و بدون اینکه هر روز تکرار کنن،
با رفتارشون ثابت میکنن که حضورت براشون مهمه.
شاید دوست داشتن،
زیباترین حسی باشه که هنوز بین آدمها نفس میکشه...
حسی که نه به زمان وابسته است،
نه به فاصله،
نه به بودن و نداشتن.
دوست داشتن واقعی،
فقط در یک چیز خلاصه میشود:
اینکه قلبی، جایی برای قلب دیگری باز کند...
و تا همیشه، آنجا را خالی نگذارد.
🦋🌿
الهام عباسی
شاید سادهترین جملهی دنیاست؛
همون دو کلمهی کوتاهی که خیلیها به زبون میارن، اما کمتر کسی معنیش رو زندگی میکنه.
دوست داشتن، فقط گفتنِ «دوستت دارم» نیست..
دوست داشتن یعنی یه نفر، بیدلیل توی فکرت بمونه.
یعنی وسط شلوغترین ساعتهای روز، یادت به کسی گره بخوره که کیلومترها ازت دوره.
یعنی دلت بخواد حالش خوب باشه، حتی وقتی سهمی از حال خوبش نداری..
آدمهای زیادی رو دیدم که ادعای دوست داشتن داشتن،
اما تا پای سختی میرسید، خسته میشدن.
تا فاصله میاومد، فراموش میکردن.
تا منفعتشون تموم میشد، میرفتن.
اون وقت فهمیدم دوست داشتن،
برخلاف چیزی که خیلیها فکر میکنن،
یه احساسِ لحظهای نیست...
یه انتخابه.
انتخابِ موندن..
انتخابِ درک کردن..
انتخابِ صبوری کردن برای کسی که برات مهمه.
دوست داشتن یعنی گاهی ساعتها حرفی نزنی،
اما نگرانِ خستگیِ یه نفر باشی.
یعنی از خوشحالیش لبخند بزنی،
و از غصههاش دلت بگیره.
دوست داشتن،
صاحب شدن نیست.
بعضیها فکر میکنن هرکس رو دوست داشته باشن باید مال خودشون باشه،
در حالی که دوست داشتنِ واقعی،
آزاد میذاره..
اجبار نمیکنه..
و برای موندن، التماس نمیکنه.
دوست داشتن شبیه یه چراغه..
شاید همیشه پرنور نباشه،
اما خاموش هم نمیشه.
حتی وقتی فاصلهها زیاد میشن،
حتی وقتی روزگار آدمها رو از هم دور میکنه.
و دردناکترین بخش ماجرا اینه که بعضیها ارزش دوست داشته شدن رو دیر میفهمن..
وقتی که دیگه کسی نیست هر روز سراغشون رو بگیره،
وقتی که دیگه کسی نگران حالشون نیست،
وقتی که جای خالیِ یک دلِ صادق رو حس میکنن.
با همهی اینها،
من هنوز باور دارم که دوست داشتنِ واقعی وجود داره.
هنوز هم آدمهایی هستن که بیسروصدا دوستت دارن،
بیهیاهو مراقبت هستن،
و بدون اینکه هر روز تکرار کنن،
با رفتارشون ثابت میکنن که حضورت براشون مهمه.
شاید دوست داشتن،
زیباترین حسی باشه که هنوز بین آدمها نفس میکشه...
حسی که نه به زمان وابسته است،
نه به فاصله،
نه به بودن و نداشتن.
دوست داشتن واقعی،
فقط در یک چیز خلاصه میشود:
اینکه قلبی، جایی برای قلب دیگری باز کند...
و تا همیشه، آنجا را خالی نگذارد.
🦋🌿
الهام عباسی