بیشتر چیزها در عمل سختتر از نظر هستند؛ گاهی اوقات به این دلیل که ما بیشازحد اعتمادبهنفس داریم اما بیشتر اوقات به این دلیل که در تشخیص بهای موفقیت خوب نیستیم و همین امر باعث میشود نتوانیم آن را بپردازیم.
اگرچه من انسانی عادی هستم، عشقم به تو اندازهٔ عشق پادشاهان بزرگ به سرزمینشان است؛ مانندِ عشق یک کشیش به شاگردش، خدا به مخلوقاتش، هوا به آسمان، باد به کوه، زمین به خاکش، رودخانه به ساحلش: عشق من در هر شکلی از طبیعت وجود دارد و قلبم تو را میخواهد.
به یاد داشته باشید اشک نشانه شدت احساس است، نه ضعف. چه از سر عصبانیت گریه کنید، چه از سر خوشحالی، چه از سر غم، اشکهایتان بازتاب عمق احساس یا شاید حساسیتی است که به موضوعی خاص دارید.
دقیقاً انسانها همهشون فکر میکنن که دنیا حول محور اونها میچرخه؛ فکر میکنین رودخونهها مال شمان؛ آسمون، دریا مال شمان. شماها فقط یه بخش کوچیکی از دنیای بینهایت هستین و اگه نظر من رو بخوای، بخشی هستین که تمام بخشهای دیگه رو به تباهی میکشونه.
وقتی با فردی براساس شخصیتی که دارد رفتار میکنیم، باعث میشویم او از آنچه هست بدتر شود. ولی اگر با او مطابق جایگاهی رفتار کنیم که گویی ظرفیتش را دارد به آن برسد، ما او را به فردی که باید باشد تبدیل میکنیم.
اینکه نمیتوانید به برنامه آرمانیتان پایبند باشید، دلیل نمیشود که آن را کلاً کنار بگذارید. عادتهای خوب بهمرور ایجاد میشوند. بهآرامی شروع کنید، زندگی کنید و در طول مسیر بهتر شوید. پیشرفت شامل طیف است، نه یک نقطه مشخص.
حقیقت این است که هیچکدام از ما نمیتوانیم آینده را پیشبینی کنیم. اما قطعاً میتوان اهدافی را که قصد داریم بهسویشان گام برداریم یا آسیبپذیریهای احتمالیای را که میخواهیم از آنها اجتناب کنیم شناسایی کنیم.
به یاد داشته باشید که کاملنبودن، اشتباهکردن و شکستخوردن بخشی از انسانبودن است. پذیرش جایزالخطا بودن انسان یعنی پس از شکست احساس بیارزشی نکنید. میتوانید از هر تجربه به نفع خود بهره بگیرید و از آن درسی بیاموزید.