همگانی تهران از نگاه تهرانی‌ها

[.YEGANEH.]

جایی که وقتی میگی «الان راه افتادم»،
یعنی هنوز داری کلید ماشین یا کارت متروتو پیدا می‌کنی
یا کفشت هم نپوشیدی​

 

[.YEGANEH.]

جایی که فقط تهرانی‌ها می‌دونن «بی‌آرتی» یعنی چی
و این‌که اگه جا گیرت بیاد تو ساعات شلوغ
باید همون‌جا جشن بگیری ​

 

[.YEGANEH.]

شهری که فقط مردمش می‌فهمن
چرا ایستگاه «تئاتر شهر» شلوغیش همیشه شبیه میدان جنگه
و چرا همه بی‌دلیل اونجا عجله دارن
(امان از پارک شهرش)​

 

[.YEGANEH.]

جایی که تهرانی‌ها دقیقاً می‌دونن
بعضی تابلوهای «ورود ممنوع» بیشتر نقش دکور دارن
و نصف کوچه‌هاشون یه‌طرفه‌هایی هستن که همه دوطرفه استفاده‌شون می‌کنن​

 

[.YEGANEH.]

شهری که فقط تهرانی‌ها می‌فهمن وقتی میگی «بیام انقلاب یا ونک؟»
در واقع داری درباره دو نوع سبک زندگی کاملاً متفاوت تصمیم می‌گیری​

 

[.YEGANEH.]

سلام از شهری که اهلش خوب می‌دونن
«گرفتن تاکسی» یعنی ایستادن کنار خیابون،
جنگ ذهنی با ماشین‌هایی که یا نمی‌ایستن،
یا مسیرشون نمی‌خوره،
یا قیمتشون تو جهان موازی حساب شده ​

 

[.YEGANEH.]

اینجا نون سنگک رو فقط صبحا توی خیابون سنایی می‌شه گیر آورد، اونم اگه تا هفت و نیم رفتی، وگرنه تا ظهر خبری نیست.
اما کبابِ شب‌ رو توی خیابون سی تیر تا یه وقت نامعلوم نصف‌شب می‌توني پیدا کنی، کنار همون دیوار کاشی‌کاری‌شدهای که بوی ذغال و دود ماشین قاطی شده.​

 

[Tufan]

شهری که اگه یه لحظه غفلت کنی و بخوای فقط یه اس کوچیک بدی،
مترو تا ته خط رفته و تو پیاده نشدی.
(بالای صدبار این اتفاق برام افتاده. )​

 

[Tufan]

شهری که میدون ولی‌عصرش معدن وسایل الکترونیکه.
(نمی‌گم چندبار اشتباهی اطلاعاتو حذف کردم و برای بازگردانی رفتم پاساژ نور.)​