۱) عاشقانه ۱. عاشقانه باید با تمرکز روی رابطه و تحول شخصیتها آغاز شود.
۲. تضادهای درونی دو عاشق کلید درام است.
۳. فضای احساسی را با نشاندادن جزئیات حسها بساز.
۴. موانع بیرونی و درونی میتواند روابط را به چالش بکشد.
۵. صدای شخصیتها را با دیالوگهای صادق و ساده معنادار کن.
۶. روایت را از زاویه دید نزدیک انتخاب کن تا احساس را منتقل کند.
۷. پایانها نباید ناگهان باشند؛ یا پایداری یا پذیرش را نشان دهند.
۸. زبان را از هرج و مرج حسها حفظ کن و از نمادها استفاده کن.
۹. تمهای وفاداری، اعتماد و بخشش را تکرار کن.
۱۰. ساختار را میتواند با فلاشبکهای منظم پشتیبانی کند.
۲) طنز
۱. طنز باید با اشاراتِ واقعیتهای روزمره آغاز شود.
۲. شخصیتهای با مهارتهای کلامی و بازی با واژه بساز.
۳. سوژههای قابلدرک را به شکل غیرمنتظره قالب کن.
۴. طنز موقعیت با تضادهای ناگهانی ایجاد میشود.
۵. دیالوگها دینامیک باشند و از طعنه و بازی با واژه بهره برند.
۶. با لحظههای نرم و حساس، طنز را تعادل بده.
۷. کاراکترهای اغراقآمیز و موقعیتهای بحرانزا، طنز را تقویت میکنند.
۸. ساختار را با پنجرههای زمان یا روایت غیرخطی جذاب کن.
۹. پیام یا نقد اجتماعی را به طور زیرکانه القا کن.
۱۰. پایانبندی باید رضایتبخش و یا فکر برانگیز باشد.
۳) تراژدی
۱. تراژدی بر فاجعه و شکستهای شخصیت پایه میگذارد.
۲. قهرمانان با اخلاقی پیچیده ساخته شوند.
۳. سرنوشتگرایی و تقابل واقعیت با غرور را به تصویر بکش.
۴. موانع بزرگ به اندازه شخصیت و آرزوهای او مهمند.
۵. با تصاویر قوی و زبان شاعرانه فضا بساز.
۶. دلهره اخلاقی و احساس گناه را پرورش بده.
۷. زبان را با لحن سنگین و آرام مخلوط کن.
۸. پایان، کمترین امید اما با درک درس باشد.
۹. روابط خانوادگی یا اجتماعی به اندازه گرههای اصلی اهمیت دارند.
۱۰. روایت را به صورت پیشگویی یا سوء تفاهم ایجاد کن.
۴) اجتماعی
۱. مسائل اجتماعی معاصر را بررسی کن و پرسشهای اخلاقی بینداز.
۲. از نگاه چندگانه به موضوعات بنگر تا جامعیت را نشان بدهی.
۳. شخصیتهای عادی و موقعیتهای روزمره را باورپذیر کن.
۴. با پژوهش و روایت دقیق دادههای واقعی را منعکس کن.
۵. تغییرات اجتماعی و پیامدهای آن را به تصویر بکش.
۶. زبان ساده و صمیمی برای نفوذ به مخاطب استفاده کن.
۷. از نمادهای فرهنگی برای تقویت معنا استفاده کن.
۸. بحرانها را با نقاط امید ترکیب کن.
۹. پایان با نتیجهگیری یا پیامی اخلاقی باشد.
۱۰. راهحلهای ممکن را بیطرفانه بررسی کن.
۵) معمایی(کاراگاهی)
۱. پازلها را با منطق و شواهد به هم بچسبان.
۲. سرنخها را در طول داستان به تدریج آشکار کن.
۳. قهرمان با ذهن تحلیلگر مسیر را روشن کند.
۴. میزان استرس و تعلیق را با ساختار پرونده تنظیم کن.
۵. استفاده از یادداشتها، مخفیگاهها و شواهد به کار رود.
۶. گره اصلی با روشهای استنتاجی حل میشود.
۷. پایانی منطقی با نتیجه قابل توضیح بده.
۸. هوشمندانه فریبها و اشتباهات را کنترل کن.
۹. زبان را ساده نگه دار اما دقیق باشد.
۱۰. حسِ این که کارآگاه به حقیقت میرسد را تقویت کن.
۶) مافیایی
۱. فضا را با جوّ ترسناک و رمزآلود آغاز کن.
۲. قدرت و زیرکی را در قالب شخصیتهای مافیایی نشان بده.
۳. روابط پنهان بین گروهها و نفوذشان در جامعه را بساز.
۴. با دیاگرام گرهگشایی و سیاست بازیهای پنهانی همراه کن.
۵. از زبان تهدیدآمیز و نمادهای قدرتمند بهره ببر.
۶. اخلاقیات کاراکترها را تیره یا سایهدار کن.
۷. صحنههای خشونت میانجی و تدریجی بساز.
۸. گرهها را با چاشنی فراز و نشیب افکند.
۹. پایانبندی با عاقبت گرهها و حس ناتمامی باشد.
۱۰. روایت را به چشماندازهای شهری یا زیرزمینها بچسبان.
۷) جنایی
۱. جنایات را با واقعیتگرایی و مستندسازی روایت کن.
۲. مکملهای پلیسی را با تحقیقات دقیق همراه کن.
۳. شخصیتهای پلیس، خلافکار و شاهد را تبیین کن.
۴. گام به گام پرونده را با تعلیق بنویس.
۵. شواهد را در قالب سرنخهای گامبهگام بگذار.
۶. انگیزهها را عمیق و قابلفهم کن.
۷. همچنان که پیش میروی، خطر قربانی و فاجعه را بالا ببر.
۸. نه گفتن و گزینههای اخلاقی را نشان بده.
۹. پایانبندی با پاسخ روشن یا سوالی باز.
۱۰. زبان را تیز و دقیق و با ریزهکاریهای قانونی بنویس.