.YEGANEH.
مدیرتالارموسیقی+مترجمآز+مقاله(شایعه)نویس+خوناشام
پرسنل مدیریت
مدیر رسـمی تالار
ژورنالیست
مقامدار آزمایشی
رازهای مگویِ کافه
ژانر: طنز
در دلِ یک کافهی بهظاهر آرام در جایی میان بوی قهوهی نیمسوخته
، صندلیهای جیرجیرکننده و چترومهایی که از شدت سکوت جغد توش پرواز میکند، انجمنی وجود دارد که هیچکس دربارهاش با صدای بلند حرف نمیزند.
نه چون ترسناک و نه چون عجیب است، بلکه چون هیچچیز در آن مثل ظاهرش نیست.
در این کافهی مرموز، نویسندگانی زندگی میکنند که همگی وانمود میکنند «خونسرد» و «چشمبسته حرفهای»اند، اما کافیست مسابقهای شروع شود تا یکباره همهشان تبدیل شوند به موجوداتی مبارز، کلمهخور، کلمهساز، و در بعضی لحظات… کاملاً وحشتزده.
ژانر: طنز
در دلِ یک کافهی بهظاهر آرام در جایی میان بوی قهوهی نیمسوخته
، صندلیهای جیرجیرکننده و چترومهایی که از شدت سکوت جغد توش پرواز میکند، انجمنی وجود دارد که هیچکس دربارهاش با صدای بلند حرف نمیزند.نه چون ترسناک و نه چون عجیب است، بلکه چون هیچچیز در آن مثل ظاهرش نیست.
در این کافهی مرموز، نویسندگانی زندگی میکنند که همگی وانمود میکنند «خونسرد» و «چشمبسته حرفهای»اند، اما کافیست مسابقهای شروع شود تا یکباره همهشان تبدیل شوند به موجوداتی مبارز، کلمهخور، کلمهساز، و در بعضی لحظات… کاملاً وحشتزده.
از اون بوها که انگار قهوه رو با خاطرات تلخ نویسندهها دم کرده باشن. کافه شلوغ نیست، ولی ساکته و این بدترین نوع شلوغیه. همه نشستن و لیوان دستشونه با لبخند نصفهنیمه ولی اگه دقیق نگاه کنی میبینی هرکدومشون از تو داره فریادی بیصدا میزنه؛ این تخصص ویژهی نویسندههاست.