دانستنی‌های‌پزشکی روش جدید برای درمان دیابت نوع ۱

HIIIS

مدیر آز تالار علوم+مقاله‌نویس+مترجم آز+جادوگر سیاه
پرسنل مدیریت
مدیر آزمایـشی تالار
ژورنالیست
مشاور
تیم‌تعیین‌سطح
مقام‌دار آزمایشی
نوشته‌ها
نوشته‌ها
3,010
پسندها
پسندها
15,005
امتیازها
امتیازها
648
سکه
4,331
مقدمه:
تا همین چند سال پیش، دیابت نوع ۱ مثل یه دشمن غیرقابل شکست به نظر می‌رسید. بیماران باید تا آخر عمر با تزریق انسولین و چک کردن مداوم قند خون زندگی می‌کردن. اما حالا یه انقلاب علمی در راهه! دانشمندان با استفاده از پیشرفت‌های شگفت‌انگیز در زمینه «سلول‌های بنیادی» و «مهندسی ژنتیک»، موفق شدن راهی پیدا کنن که بدن خودش دوباره بتونه انسولین بسازه. این یعنی پایان احتمالی نیاز به تزریق‌های همیشگی!
 
۱. مشکل کجاست؟
در دیابت نوع ۱، سیستم ایمنی بدن (که وظیفه‌اش دفاع از بدن در برابر ویروس‌ها و باکتری‌هاست) اشتباهی به سلول‌های لوزالمعده (پانکراس) حمله می‌کنه. این سلول‌ها مسئول تولید انسولین هستن. وقتی از بین برن، بدن دیگه نمی‌تونه قند خون رو تنظیم کنه. درمان‌های قبلی فقط قند خون رو کنترل می‌کردن، اما مشکل اصلی (نبودن سلول‌های سازنده انسولین) رو حل نمی‌کردن.
 
۲. راه حل جدید چیه؟
دانشمندان از سلول‌های بنیادی پلاسنتال (سلول‌های بند ناف) استفاده می‌کنن. این سلول‌ها خاصیت جالبی دارن:

الف) توانایی تبدیل شدن:
این سلول‌ها می‌تونن به هر نوع سلولی در بدن تبدیل بشن. دانشمندان اونا رو طوری آموزش می‌دن که تبدیل به «سلول‌های بتا» بشن. سلول‌های بتا همون‌هایی هستن که انسولین می‌سازن.
 
ب)پنهان شدن از سیستم ایمنی:
بزرگترین چالش این بود که حتی اگر این سلول‌های جدید رو به بدن بیمار تزریق کنی، سیستم ایمنی خودشون دوباره اونا رو نابود می‌کنه. اما حالا دانشمندان با استفاده از تکنولوژی‌های جدید، این سلول‌ها رو طوری طراحی کردن که مثل یه «کامیون ماسور» عمل کنن و سیستم ایمنی بدن رو فریب بدن. یعنی سیستم ایمنی فکر می‌کنه این سلول‌ها بخشی از بدن خودشون هستن و بهشون حمله نمی‌کنه.
 
۳. چطور کار می‌کنه؟
این سلول‌های مهندسی‌شده رو درون یه کپسول کوچک و بیولوژیک قرار می‌دن و به بدن بیمار تزریق می‌کنن. این کپسول‌ها اجازه می‌دن که اکسیژن و مواد مغذی به سلول‌ها برسه، اما از ورود سلول‌های ایمنی به داخلشون جلوگیری می‌کنن. داخل این کپسول‌ها، سلول‌های بنیادی شروع به تولید انسولین می‌کنن و وقتی قند خون بالا میره، انسولین آزاد می‌کنن تا قند رو پایین بیاره. این یعنی یه سیستم خودکار و هوشمند برای کنترل دیابت!
 
۴. نتایج آزمایش‌ها:
در آزمایش‌های اخیر روی حیوانات و حتی چند بیمار انسانی، این روش نتایج فوق‌العاده‌ای داشته. بیمارانی که این سلول‌ها رو دریافت کردن، توانستن سطح قند خونشون رو به طور طبیعی تنظیم کنن و حتی نیاز به تزریق انسولین خارجی رو به شدت کاهش بدن یا کاملاً قطع کنن. این یعنی یه جهش بزرگ از «مدیریت بیماری» به سمت «درمان ریشه‌ای».
 
۵. چرا اینقدر مهمه؟

الف)کیفیت زندگی:
بیماران دیگه نیازی به تزریق‌های دردناک و مکرر ندارن.
ب)کاهش عوارض: دیابت کنترل‌نشده می‌تونه باعث مشکلات چشمی، کلیوی و قلبی بشه. با درمان ریشه‌ای، این عوارض به شدت کاهش پیدا می‌کنن.
ج)امید به آینده: این روش می‌تونه برای انواع دیگر دیابت و حتی بیماری‌های خودایمنی دیگه هم استفاده بشه.
 
عقب
بالا پایین