مصاحبه مصاحبه با نویسنده افتخاری [Gandomi]

[نیـــن ⊹]

به نامِ دادارِ داد آفرین ~

متن مصاحبه با نویسنده افتخاری؛
بانو گندم سرحدی.

[ @Gandomi ]​

 

[نیـــن ⊹]

۱.با سلام، لطفا در ابتدا خودتون رو به مخاطب های ما معرفی کنید.
به شما و خوانندگان عزیز سلام می کنم. من گندم سرحدی هستم، 34 سالمه و اهل بندرعباس هستم البته الان چند سالی هست اصفهان زندگی می کنم. مدیریت جهانگردی خوندم اما شغلم دندانسازی هست.
۲- لطفا آثار خودتون رو برای شناخت بیشتر معرفی کنید.
بیشتر آثارم تا امروز به صورت الکترونیک منتشر شدند، مثل کتاب های ابلیس و ساده لوح، جام غرور و آخرین یادواره که چندسال قبل منتشر شدند و کتاب دهمین روز زمستان اولین رمان من هست که به صورت کاغذی چاپ شده و دو کتاب در صف چاپ دارم که هنوز منتشر نشدند.
۳- ایده‌های رمان یا داستان هاتون رو از کجا پیدا می‌کنید؟
خب راستش ایده های رمان هام بیشتر به صورت یه جرقه توی زندگی روزمره ام اتفاق میفته، یعنی چیزی نیست که بتونم بگم راه خاصی داشته باشه. مثلاً با یه اتفاق خاص، یا حتی شنیدن داستان زندگی کسی ناگهان خود به خود همه چیز توی ذهنم شکل می گیره.
۴- کدوم شخصیت از رمانتون رو دوست دارید؟ چرا؟
شخصیت مورد علاقه ی من نیلوفر در کتاب ابلیس و ساده لوح هست، دختری ساده و خوش باور که دنیا رو با تموم سختی ها و دورویی ها خیلی ساده می بینه و به نظرم این واقعا یه موهبته.
۵- نوشتن رو از کی شروع کردید؟ فکر می‌کردید یک روز به اینجا برسید؟
تقریباً 20 ساله بودم که روی کاغذ برای خودم می نوشتم. داستان هایی که تنها مخاطب هاش چندتا از آدم های اطرافم بودن و بعد آهسته آهسته به صورت جدی تلاش کردم اون ها رو به صورت رمان های بلند دربیارم. البته من گمون می کنم هنوز برای اینکه بتونم بگم به جای خوبی رسیدم خیلی زوده، نویسنده های بزرگی هستند که من اصلا با اونها قابل قیاس نیستم و لازمه که بازم پیشرفت کنم.
۶- نویسنده و کتاب مورد علاقه تون کی و چی هستن؟
کتابی که همیشه جمله هاش توی ذهنم یادآوری میشه کتاب ابله هست، اما راستش نویسنده ی مورد علاقم آقای عباسی معروفی هستند که قلمشون رو واقعا دوست دارم.
۷- نویسندگی الویت چند شماست؟
اصلا نمی تونم بگم نویسندگی اولویت دوم یا سوممه، چون این کار به وجودم گره خورده و وقتی می نویسم حالم خوبه، شاید بتونم بگم اولویت اولم هست.
۸- کدوم ژانر رو برای نوشتن ترجیح می‌دید؟ چرا؟
من بیشتر ژانر اجتماعی و عاشقانه رو ترجیح میدم، واقعیت های جامعه و زندگی هرگز از ما جدا نمی شن و البته زندگی بدون عشق به نظرم بی معناست.
۹- پیشنهادتون برای نویسنده‌هایی که تازه تصمیم به نوشتن گرفتن، چی هست؟
خب راستش می تونم بهشون توصیه کنم اول از همه مطالعه کنن و از نوشتن نترسن، هرچند که ایراد داشته باشن و قوی باشن.
۱۰- چه طور فهمیدید که اهل نوشتن هستید؟
از وقتی که خودم رو شناختم می دونستم که به این کار خیلی علاقه دارم.
۱۱- نویسندگان و شاعران قاعدتا دفترچه یادداشت همیشه به همراه دارند، (دفترچه مجازی) شما چطور؟
نه متأسفانه.
۱۲- نوشته هاتون رو چه مقدار بازنویسی می‌کنید؟
راستش نوشته های من تا مرحله ی انتشار تقریبا سه یا چهار بار بازنویسی میشن، البته فقط از نظر اصلاح قلم و جملات نه روند داستان.
۱۳- آیا آثار خودتون رو نقد می کنید؟
بله آلبته. به گمونم همه اینکارو می کنن. وقتی کتابهای نویسنده های بزرگ رو می خونم ناخودآگاه نوشته هام توی ذهنم نقد میشن!
۱۴- نظرتون درمورد شروع داستان یا رمان چیست؟
برای من دلچسب ترین قسمت داستان شروعش هست، آغاز درواقع معرفی یک رمان خوب هست!
۱۵- نام داستان یا رمان خودتون رو کی و چگونه انتخاب می‌کنید؟
شاید این موضوع خیلی حرفه ای نباشه اما برای من اسم رمان همه چیز کتابم هست یعنی اسم به ذهنم میاد، باهاش ارتباط برقرار می کنم و بعد روند داستان شروع میشه!
۱۶- آیا در داستان موقعیتی رو تشریح کرده اید که تجربه درستی از آن نداشته باشید؟
قاعدتا بله، خیلی زیاد.
۱۷- چند درصد بالایی از نوشته‌هایتان بر تجربه شخصی استوار است؟
می تونم بگم تقریبا حدود 50 درصد.
۱۸- شیوه شما برای تبدیل یک شخصیت واقعی به یک شخصیت داستانی چگونه است؟
من در بیشتر مواقع همون شخصیت واقعی رو با همون جزئیات وارد داستان می کنم.
۱۹- در حین نوشتن تا چه اندازه مسائل فنی داستان نویسی رو رعایت می‌کنید؟
تموم تلاشم رو می کنم مسائل رو به طور کامل رعایت کنم مگر اینکه از دستم در بره و یا فراموش کنم.
۲۰- تا چه اندازه با نوآوری در ادبیات موافق هستید؟
به نظرم ادبیات هم باید هم مسیر با پیشرفت و تغییرات اطرافمون جلو بره و هروز نوآوری داشته باشه.
۲۱- به نظر شما چه تفاوتی بین یک نویسنده و یک فرد عادی وجود دارد؟
نویسنده توجه به جزئیات زیاد داره، درواقع آدم های اطرافش و اتفاقات پیرامونش همیشه زیر ذربینش هستند بی اونکه حتی خودش متوجه باشه، اما گمون می کنم آدم های عادی کمتر این خصوصیت رو داشته باشن.
۲۲- در نوشتن چقدر از روان شناسی کمک می‌گیرید؟
خیلی زیاد، من تقریبا همیشه هرچیزی که می نویسم روانشناسی همراهیم می کنه و هرگز این اصل رو فراموش نمی کنم. حتی بارها شده که در مورد رفتار آدم ها طبق روانشناسی تحقیق زیاد کردم.
۲۳- عکس العمل شما نسبت به نقدهای کوبنده آثارشما چیست؟ و چگونه نقدی بوده است؟
خب راستش اولش کمی آشفته ام می کنه، اما بعد تموم تلاشم رو می کنم که اگه واقعا نقد سازنده ای باشه به کار بگیرم.
۲۴- معمولا کجا می‌نویسید؟
توی تراس خونه ام.
۲۵- عادت‌های خاصی هم برای نوشتن دارید؟
بله، وقتی می نویسم موسیقی های مورد علاقه ام و نوشیدنی داغ همیشه پای ثابتم هستند.
۲۶- آیا تا به حال بازخورد جالبی از مخاطب‌های کتابتون داشته‌اید که برای خودتون پررنگ باشد؟
بله، مخصوصا در مورد کتاب ابلیس و ساده لوح که یکی از رمان های طنزم بود.
۲۷- الان در حال خواندن چه کتابی هستید؟
خیلی تنبلانه تلاش می کنم لابه لای شلوغی های زندگی روزمره (جایی که خرچنگ ها آواز می خوانند) رو تموم کنم.
۲۸- کلام آخرتون رو لطفا بگید.
در نهایت گمون می کنم نویسندگی یه استعداد و یه لطف بزرگ برای ما هست. ما وقتی کلمات رو روی کاغذ میاریم و چیزی خلق می کنیم می تونیم لابه لاش احساسات، غم ها و شادی هامون رو جای بدیم و خودمون رو خالی کنیم. حتی می تونیم بدون ترس و نگرانی خود واقعیمون رو به صورت یک شخص به تصویر بکشیم. کلمات قدرت بزرگی دارند این چیزیه که در دست های ماست.

ممنون از همکاری شما