[بسمِ اللهِ الرّحمنِ الرّحیم]
"وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوافِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ"سوره آلعمران (3)، آیه 169 ترجمه: گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شدند مردهاند؛ بلکه زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
به نام خدایی که جانها از اوست و به سوی اوست.🕊🌸
برایت گریه خواهم کرد اما صبح بعد از جنگ
پس از این لحظههای بیامانِ زخمیِ خونرنگ
تو را بعد از عبور دود و آتش، اشک میریزم
پس از پیروزی نور حقیقت بر شب نیرنگ
گرفتیم این زمان رو به سر دشمن فَلاخَن را صبوری کن دلم، باید که اکنون سنگ باشی، سنگ!
غمت را مشت کن بر قلب اهریمن بکوب آنسان
که دیگر برنخیزد «هایی» از آن طبل مرگآهنگ غمت را نیزه کن، پرتاب کن، آنسان که بیوقفه
بیندازد پیِ تاتارها فرسنگ تا فرسنگ
تمام ابرها را دانهدانه گریه خواهم کرد
ولی وقتی گذشتیم از خم این جادۀ دلتنگ شاعر: سرکارخانم اعظم سعادتمند
گاه،زبان از گفتنِ بزرگیِ یک راه قاصر میماند وقلم، تنها پناهگاهی میشود تا واژهها در آن آرام بگیرند. شهادت، نه پایانِ یک مسیر، که آغازِ یک حضورِ جاودانه و پربرکت است؛
حضوری که با رفتنش، هزاران جوانه در دلهای بیدار میرویاند.
این تاپیک، محفلی است برای ثبتِ «دلنوشتههاواشعارِامین»؛ زمزمههایی که از عمقِ جان برخاسته و با احترام و ارادت، به پیشگاهِ رهبرِ شهید انقلاب اسلامی ایران تقدیم شده است. این سطور، نه فقط کلماتی بر روی صفحه، که گواهی بر زنده بودنِ آرمانهایی است که با خونِ پاکِ شهیدان آبیاری شده است.
در این فضا، هر واژه و هر جمله، ادایِ دینی است به ساحتِ کسیاست که برای عزت و ایمان و سربلندی ایران، از جانِ خویش گذشت.
از شما خوبان دعوت میشود تا در این نجواهایِ صمیمانه و دلنوشتههایِ برخاسته از اخلاص، با ما همراه باشند.
🏴 «مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ»؛ سرودۀ شاعران در رثای رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رضواناللهعلیه، همزمان با ایام سوگواری شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام.
شام سیاه بودن، صبح سپید بودن
حال بدیست بین بیم و امید بودن
آن سو فقط سیاهی، آشفتگی، تباهی
حتی اگر نخواهی، باید پلید بودن
این سو امام تنهاست، لبتشنه بین اعداست
وقتی مراد اینجاست، باید مرید بودن
این معرکه مهیاست، این انتخاب با ماست
یا با حسین بودن، یا با یزید بودن
یا ذلت یزیدی، یا عزت حسینی
یا روسیاه بودن، یا روسفید بودن
در راه دیدن خیر، باید بریدن از غیر
آری چقدر سخت است شیخ مفید بودن
هم با امام بودن، هم با امام مردن
بادا شهید مردن، بادا شهید بودن
🏴 «مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ»؛ سرودۀ شاعران در رثای رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رضواناللهعلیه، همزمان با ایام سوگواری شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام.
آقای روضهدار کجایی؟ محرم است
بعد از تو خاک میهنمان غرق ماتم است
ایران حسینیهست پس از پر گشودنت
هر کوچه را که مینگری رزم پرچم است
بیعت نکردهایم دمی با یزیدیان
در کارزار، پاسخ ما مشت محکم است
بعد از تو خاک بر سر دنیا، امام ما بعد از عروج سرخ تو عالَم پر از غم است
بیش از همیشه یاد تو افتاده این دلم
این روزها که روضه برایم مجسم است
نزدیک میشود غم تشییع پیکرت
از دوری تو جان بدهم باز هم کم است
💗 تبار_نور: سرودۀ شاعران در رثای رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رضواناللهعلیه.
هفت آسمان مشتاق چشمان ترت آقا
پرواز، عمری تشنۀ بال و پرت آقا عشق وطن در تار و پود باورت آقا
آزادگی زانو زده در محضرت آقا
شد اعتبار خاک ایران پیکرت آقا
در خطبههای خویش از صاحبزمان گفتی
هربار از نظم نوین این جهان گفتی از مردم خوب و شریف و قهرمان گفتی المرأة ریحانة خواندی، از زنان گفتی
رفتی به دیدار خدا با دخترت آقا
پیمودن راه شهید بیکفن سخت است
یک عمر مانند شهیدان زیستن سخت است
آری! عبور از خویش در راه وطن سخت است
مانند تو آقا شدن، آقای من سخت است تو ایستادی پای دین و کشورت آقا
اندوه تو با روضۀ مادر گره خورده
با غربت و تنهایی حیدر گره خورده
با کربلا، با کشتۀ بیسر گرده خورده
با ماتم دستان آبآور گره خورده
آن مشت محکم بود حرف آخرت آقا
دلهای پاک اهل ایمان دوستدار تو
دنیا شده مبهوت عزم و اقتدار تو
تو از تبار نوری و نور از تبار تو
ای ماه! در راه توایم و در مدار تو
ما «ملت مبعوث ایران» لشکرت آقا
راه تو راه رود بود و مقصدت دریا
رسم تو رسم عشق بود ای فاتح دلها
نام تو ذکر بادهای آسمانپیما
ای بیکران، ای خوب، ای فرماندۀ فردا
زندهست نام و اعتقاد و باورت آقا
ما تا ابد از داغ پروازت عزاداریم
از صبح روز رفتن تو زیر آواریم
طاقت نداریم از غم تو دست برداریم
دلتنگ لبخند توایم و دوستت داریم
ماییم و اشک و چفیه و انگشترت آقا!
