همگانی °• هم آوایی قلم | دلنوشته همگانی •°

[حیات۰]

♤• بسمه تعالی •♤
یک دلنوشته تکه‌ای از روح است. بیایید این تکه‌ها را کنار هم قرار دهیم تا یک تصویر بزرگ از زندگی بسازیم.

در این بخش ما یک “موضوع حسی” (مثل: تنهایی یک عصر بارانی، یا شوق یک دیدار دوباره) را انتخاب می‌کنیم. هر نویسنده، قطعه‌ای از این پازل را با کلمات خود می‌سازد.

شما نباید داستان تعریف کنید، بلکه باید “حس” نوشته‌ی نفر قبل را با زبان خودتان بازتاب دهید و آن را به سطح جدیدی ببرید.

بیایید با هم، این پازل درخشان را کامل کنیم.​

 

[حیات۰]

ژانر: تراژدی، عاشقانه

دلنوشته:
من تو را در کلمات نانوشته‌ام ساختم
در قدم‌هایی که هیچ‌وقت با هم بر نداشتیم
و در تمام آن بله‌هایی که در گلویم خشکیدند
چون می‌دانستم مقصد، این بن‌بست بی‌رحم است.‌‌‌..

ادامه با شما​

 

[.YEGANEH.]

من تو را با تمامِ نداشتن‌هایم دوست داشتم
در فاصله‌ای که هر روز میان ما بزرگ‌تر می‌شد
دلتنگی‌ات مثل خنجری آرام در من می‌نشست
و من هر بار برای ادامه دادن، از خودم می‌گذشتم…​

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

دلتنگی که تنها همدم این روز‌های من است
زخمی که نه خون می‌ریزد، نه التیام می‌یابد و
نه با زمان آرام می‌گیرد بلکه در تار و پود وجودم ریشه دوانده است​

 

[حیات۰]

ریشه‌ام را از بیخ و بن سست نگاهت کاشتم.
آخرش زدی یکجا تنم را ویرانه‌ی خیالت کاشتی.
ایهام نبودت در کنج خانه، موریانه ساخته..
در دلم کنجی به یادت، انگورها ..کشمش صدساله‌ی ناب نبودت ساخته​

 

[.YEGANEH.]

و من در این ویرانی آرام،
به نبودنت عادت نکردم فقط در آن فرو رفتم.
هر بار که نامت را در ذهنم تکرار می‌کنم،
چیزی در من خاکستر می‌شود و باز نفس می‌کشد…
انگار نبودنت تنها شکلِ ادامه دادن من است.​

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

سکوت
تنها موسیقی این روزهای من است
که در آن هر نت زخمی‌ تازه است
و هر ضرب‌آهنگ خاطره‌ای که نمی‌میرد​

 

[.YEGANEH.]

و من در این موسیقی بی‌صدا
میان نت‌هایی که هیچ‌وقت کامل نمی‌شوند
خودم را گم کرده‌ام…
هر خاطره مثل زخمی‌ست که هنوز راه رفتن را بلد است
و من فقط شنونده‌ی فروپاشی آرامِ خودم مانده‌ام​

 

[اقیــانــــــوساقیــانــــــوس عضو تأیید شده است.]

من در این سمفونی خاموش
نت به نت، خودم را مرور می‌کنم؛
و هر بار که به انتهای قطعه می‌رسم
می‌بینم که هنوز زنده‌ام
اما نه آن‌گونه که پیش‌تر بودم.
انگار در این موسیقیِ بی‌صدا
بخش‌هایی از من در میانِ نغمه‌ها جا مانده است؛
تکه‌هایی از قلبی که هنوز به ریتم نبودنت، بی‌وقفه و بی‌امان، می‌تپد.​

 

[Tiam.RTiam.R عضو تأیید شده است.]

هر نت‌ این سمفونی یادآورد خاطره‌ای تلخ است
یادآور لبخندی که از یاد رفت و آغوشی که دیگر نیست
و من همچنان در این سکوت پرمعنا
به دنبال گمگشته‌ای می‌گردم
به دنبال خودی که در غیاب تو گم شده است.​