خیلی ضایع است ولی حس میکنم نصف مشکلات شخصیتی این فرنگیس بختبرگشته رو دارم، بدون این که حتی یکی از مزایای اجتماعی-بیولوژیکی که باهاشون متولد شده رو داشته باشم.😂
همگانی گفتگو با طعم کتاب | چشمهایش و سمفونی مردگان
- نویسنده موضوع Alirix
- تاریخ شروع
خدا قوت همگی
نظراتتون واقعا خوب بود و برخی به نکاتی اشاره کردین که خود من تا حالا بهشون دقت نکرده بودم!
بسیار خب
میریم سراغ دور جدید؛
قسمت مورد مطالعه: از صفحه 55 تا 109 کتاب
تایم: 3 روز
نظراتتون واقعا خوب بود و برخی به نکاتی اشاره کردین که خود من تا حالا بهشون دقت نکرده بودم!
بسیار خب
میریم سراغ دور جدید؛
قسمت مورد مطالعه: از صفحه 55 تا 109 کتاب
تایم: 3 روز
تا اینجای کتاب، بیشتر از همه بازم خودِ راوی برام پررنگ بود؛ حس میکنم آدمها رو از زاویهی کمبودها و حسرتهای خودش میبینه.
یه چیز دردناک برام فرنگیس بود، اینکه وقتی کنار آدمای بالاتر از خودش قرار میگیره، یه جور احساس ضعف میکنه. جالبه که نگاه راوی هم قبل و بعد دیدن فرنگیس کلی تغییر میکنه. انگار ما آدما رو اونجوری که هستن نمیبینیم، بلکه حال و شرایطِ خودمون تعیین میکنه چطور به بقیه نگاه کنیم.
کلاً این بخش برام بیشتر نشوندهنده این بود که چطور آدما همدیگه رو از پشتِ ترسها و کمبودهای خودشون تماشا میکنن.
یه چیز دردناک برام فرنگیس بود، اینکه وقتی کنار آدمای بالاتر از خودش قرار میگیره، یه جور احساس ضعف میکنه. جالبه که نگاه راوی هم قبل و بعد دیدن فرنگیس کلی تغییر میکنه. انگار ما آدما رو اونجوری که هستن نمیبینیم، بلکه حال و شرایطِ خودمون تعیین میکنه چطور به بقیه نگاه کنیم.
کلاً این بخش برام بیشتر نشوندهنده این بود که چطور آدما همدیگه رو از پشتِ ترسها و کمبودهای خودشون تماشا میکنن.
امشب، سر صفحهی ۱۴۹ به خودم لرزیدم. انگار واقعا میفهمم چی میگه. برام عجیبه که وقتی چند سال قبل میخوندمش این حس رو نداشتم.