معرفی گوشی پزشکی (استتوسکوپ)

HIIIS

مدیر تالار علوم+مدیرآز ادبیات+مترجم آز+جادوگر سیاه
پرسنل مدیریت
مدیر رسـمی تالار
مدیر آزمایـشی تالار
ژورنالیست
مشاور
مقام‌دار آزمایشی
نویسنده نوقلـم
برترین ارسال کننده ماه
نوشته‌ها
نوشته‌ها
3,853
پسندها
پسندها
18,252
امتیازها
امتیازها
728
سکه
4,770
اگر بخواهیم تنها یک وسیله را به‌عنوان نماد پزشکی در طول تاریخ معرفی کنیم، بدون شک گوشی پزشکی یا استتوسکوپ (Stethoscope) یکی از مهم‌ترین آن‌هاست. سال‌ها پیش، تقریباً هیچ پزشکی را نمی‌توانستید پیدا کنید که این وسیله همیشه دور گردنش نباشد. هرچند امروزه دستگاه‌های پیشرفته‌تری مانند سونوگرافی، اکوکاردیوگرافی و تجهیزات دیجیتال وارد پزشکی شده‌اند، اما استتوسکوپ همچنان یکی از پایه‌ای‌ترین ابزارهای معاینه به شمار می‌رود و هنوز هم در بسیاری از موارد اولین وسیله‌ای است که پزشک برای بررسی وضعیت بیمار از آن استفاده می‌کند.
 

استتوسکوپ چیست؟​

استتوسکوپ وسیله‌ای است که به پزشک اجازه می‌دهد صداهای درون بدن را بشنود؛ صداهایی که با گوش عادی قابل شنیدن نیستند. این دستگاه از یک بخش فلزی (دیافراگم و بل)، لوله‌های انتقال صدا و دو گوشی تشکیل شده است. پزشک با قرار دادن آن روی قفسه سینه، شکم یا پشت بیمار می‌تواند به صداهای قلب، ریه‌ها، روده‌ها و حتی جریان خون گوش دهد.
 

پزشکان با آن چه چیزهایی را تشخیص می‌دهند؟​

شنیدن صدای طبیعی یا غیرطبیعی قلب
تشخیص سوفل‌های قلبی
بررسی عملکرد ریه و تشخیص خس‌خس یا صدای تجمع مایع
ارزیابی فعالیت روده‌ها
کمک به اندازه‌گیری فشار خون همراه با فشارسنج دستی

با وجود سادگی، همین اطلاعات اولیه می‌تواند پزشک را به سمت تشخیص بیماری هدایت کند.
 

تاریخچه‌ای جالب​

استتوسکوپ در سال ۱۸۱۶ توسط پزشک فرانسوی René Laennec اختراع شد. جالب است بدانید نسخهٔ اولیه آن اصلاً شبیه مدل‌های امروزی نبود؛ تنها یک لولهٔ چوبی توخالی بود. لِنِک زمانی این وسیله را ساخت که برای معاینه یک بیمار، قرار دادن مستقیم گوش روی قفسه سینه را مناسب نمی‌دانست. او چند برگ کاغذ را لوله کرد و متوجه شد صداها حتی واضح‌تر منتقل می‌شوند. همین ایده بعدها به اختراع استتوسکوپ انجامید.
 

نکات جالب درباره استتوسکوپ​

سرعت انتقال صدا در لوله‌های آن به گونه‌ای طراحی شده که کوچک‌ترین صداهای بدن را نیز تقویت کند.
پزشکان باتجربه گاهی تنها با شنیدن صدای قلب می‌توانند به وجود برخی بیماری‌های دریچه‌ای مشکوک شوند.
صدای ریه افراد سالم با افراد مبتلا به آسم یا ذات‌الریه تفاوت محسوسی دارد و پزشک می‌تواند آن را تشخیص دهد.
با وجود فناوری‌های پیشرفته، بسیاری از پزشکان هنوز معاینه با استتوسکوپ را قبل از درخواست آزمایش یا تصویربرداری انجام می‌دهند.
امروزه نسخه‌های دیجیتال استتوسکوپ ساخته شده‌اند که صدا را ضبط، تقویت و حتی برای تحلیل توسط هوش مصنوعی ارسال می‌کنند.
استتوسکوپ آن‌قدر با حرفه پزشکی گره خورده که در فیلم‌ها و سریال‌ها، دیدن آن دور گردن یک فرد معمولاً برای تشخیص پزشک بودن او کافی است.
 

چرا هنوز از آن استفاده می‌شود؟​

با اینکه دستگاه‌های تصویربرداری و آزمایشگاهی بسیار دقیق‌تر شده‌اند، استتوسکوپ همچنان به دلیل سرعت، سادگی، قیمت پایین، قابل حمل بودن و امکان معاینه فوری جایگاه خود را حفظ کرده است. بسیاری از بیماری‌ها هنوز هم با یک معاینه دقیق و گوش دادن به صداهای بدن، پیش از انجام آزمایش‌های پیچیده، قابل شناسایی هستند.
 
کی این تاپیک رو خونده (کل خوانندگان: 3)
عقب
بالا پایین