شعر [ تاپیک جامع اشعار عاشقانه ]

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

همین جا درون شعرهایم بمان
تا وسوسه یِ دوستت دارم هایِ دروغینِ آدمها مرا با خود نبرد
به سرزمین هایِ دورِ احساس ؛
من اینجا هر روز با تـو عاشقی می کنم بی انتها
شعرِ من بهانه ایست برای مـا شدن دستهایمان
تا تکرارِ غریبانه یِ جدایی را شکست دهیم

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

شعر من بغضیست
از جنس بغضی فرو خورده
آه و افسوس حبس شده
دردهای ناگفته...
حرفهای ناگفته...
واژه های مبهم شعرم
اشکای من است
که از دلم برخواسته و بر دفترم چکیده میشود
شعر من جایست
که من خود منم
بی نقاب و بی پرده
خالی از هر نام و ننگ
بدور از دنیای آدمها
شعر من دنیای من است

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

در غم عشق نبودیّ و محبت کردی
این هم از لطف شما بودو نمیدانستیم
من نکردم گله از عهد و وفاداری تو
عهد ما عهد جفا بودو نمیدانستیم
رنج بی عشقی و تنهایی و بی مهری یار
همه ی تقدیر خدا بودو نمیدانستیم

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

دوست دارم برایت زیباترین غزل ها را بسرایم
دوست دارم برایت
امروز عاشقانه ترین جملات را روی کاغذ بیاورم
دوست دارم
برای لبانت از باغ احساسم شیرینترین میوه ها را بچینم
دوست دارم امروز
برای چشمهای مهربانت گلستانی از شعر بسازم
اما حیف ...
من که شاعر نیستم
کاش می توانستم امروز اندکی برایت عاشقانه شعر بگویم

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

همیشه باید کسی باشد
تا بغضهایت را قبل از لرزیدن چانهات بفهمد
باید کسی باشد
که وقتی صدایت لرزید بفهمد
که اگر سکوت کردی، بفهمد
کسی باشد
که اگر بهانه*گیر شدی بفهمد
کسی باشد
که اگر سردرد را بهانه آوردی برای رفتن و نبودن
بفهمد به توجهش احتیاج داری
بفهمد که درد داری
که زندگی درد دارد
که دلگیری
بفهمد که دلت برای چیزهای کوچکش تنگ شده است
بفهمد که دلت برای قدم زدن زیرِ باران
برایِ بوسیدنش
برایِ یك آغوشِ گرم تنگ شده است
همیشه باید کسی باشد
همیشه

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

کوک کن ساعتِ خویش
اعتباری به خروسِ سحری ، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است
کوک کن ساعتِ خویش
که مـؤذّن ، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب
کوک کن ساعتِ خویش
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
که سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند
کوک کن ساعتِ خویش
که سحر گاه کسی
بقچه در زیر بغل ، راهیِ حمّامی نیست
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش
رفتگر مُرده و این کوچه دگ
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است
کوک کن ساعتِ خویش
ماکیان ها همه مس*تِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
کوک کن ساعتِ خویش
که در این شهر ، دگر مستی نیست
که تو وقتِ سحر ، آنگاه که از میکده برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ،
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سـحر نـزدیک است

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

ایکاش در خاطر گْل مهرت نمی رْست
ای کاش در من آرزویت جان نمی یافت
ای کاش دست روز و شب با تار و پودش
از هر فریبی رشته ی عمرم نمی بافت
اندیشه ی روز و شبم این است
" من بر تو بستم دل؟
دریغ از دل که بستم"
" افسوس بر من ، گوهر خود را فشاندم
در پای بتهایی که باید می شکستم"

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

حســــــرت
یعنے رو بـﮧ رویــــــــمـ نشستـﮧ اے
و باز خیســـــے چشمـــانـــمـ را
آن دستمال خشکــ بے احساس پاکــ کنــــد
حســــــرت
یعنے شانـﮧ هایت ، دوش بـﮧ دوشــــــمـ باشد
اما نتوانـــم از دلتنگے بـﮧ آن پناه ببـــــــرم
حســــــرت
یعنے تــــ ــــو
کـﮧ در عین بـــــــــودنت داشتنتــ را آرزو مے کنــــــــم

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

به وجود تو
حتی برام یه ذره هم مهم نیستش نبود تو
به جون اون به جون من دیگه نمی خوامت تو رو
حتی اگه بازم بیای میگم نمی خوامت برو
تموم خاطراتتو، تو زندگیم پاک می کنم
یا اینکه اونها رو همه ، زیر زمین خاک می کنم
امیدوارم خوشبختی رو ، تو خواب و رؤیا ببینی
الهی که یه روز خوش ، تو زندگیت تو نبینی
یکی اومد تو زندگیم که تو به پاش نمیرسی
دوسش دارم ، دیوونه شم ، به خاک پاش نمیرسی

 

[SajjadSajjad عضو تأیید شده است.]

مـن اگـر عـاشقـانـه مینـویسـم
نـه عـاشقـم نـه شکستــ خـورده ام
فقـط مینـویسـم تـا عشـق یـاد قلبـم بمـانـد
در ایـن ژرفـای دل کنـدن هـا و عـادتــ هـا و هـوس هـا
فقـط تمـریـن ادم بـودن میکنـم
همیـن