مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

نیست در میخانه‌ی قسمت کسی را اختیار
هر چه ساقی می‌دهد، ناچار می‌باید کشید

درد آمد بهتر از ملک جهان
تا بخوانی مر خدا را در نهان

 

[پناه.]

درد آمد بهتر از ملک جهان
تا بخوانی مر خدا را در نهان

ناله ام در سینه ماند و استخوانم در گلو
تا خروش خفته را از دل برآرم چاه کو

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ناله ام در سینه ماند و استخوانم در گلو
تا خروش خفته را از دل برآرم چاه کو

وجودم آن نمی‌ارزد که: آن بت بر سرم لرزد
دلم زان عشق می‌ورزد که: دلدارست جانانم

 

[پناه.]

وجودم آن نمی‌ارزد که: آن بت بر سرم لرزد
دلم زان عشق می‌ورزد که: دلدارست جانانم

ماجرایِ دل به اظهارِ دگر محتاج نیست

گوش اگر باشد، نفس هم نالهی آهسته‌ایست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ماجرایِ دل به اظهارِ دگر محتاج نیست

گوش اگر باشد، نفس هم نالهی آهسته‌ایست

تا نرگس مس*ت تو بدیدم
از نرگس مس*ت تو شدم مس*ت

 

[پناه.]

تا نرگس مس*ت تو بدیدم
از نرگس مست تو شدم مست

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

دور از خم گیسویش تعظیم به رویش کن
از کفر چو برگشتی جویندهٔ ایمان باش

 

[پناه.]

دور از خم گیسویش تعظیم به رویش کن
از کفر چو برگشتی جویندهٔ ایمان باش

شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز
نظر به روی تو کوری چشم اعدا را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز
نظر به روی تو کوری چشم اعدا را

ای جان تو چه می‌کنی کرا می‌پایی
نیکو سر و کاریست تو درمی‌بایی

 

[Mansi]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا