مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

دل و دین و عقل و هوشم همه را به باد دادی
ز کدام باده ساقی به من خراب دادی

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

 

[آوین]

آن عشق که دیده گریه آموخت ازو
دل در غم او نشست و جان سوخت ازو

امروز نگاه کن که جان و دل من
جز یادی و حسرتی چه اندوخت ازو

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

وه! که سودای تو آخر سر بشیدایی کشید
قصه‌ی عشق نهان ما به رسوایی کشید

 

[پناه.]

وه! که سودای تو آخر سر بشیدایی کشید
قصه‌ی عشق نهان ما به رسوایی کشید

دامنی گر چاک شد در عالم رندی چه باک
جامه‌ای در نیک نامی نیز می‌باید درید

 

[آوین]

دامنی گر چاک شد در عالم رندی چه باک
جامه‌ای در نیک نامی نیز می‌باید درید

دیروز به یاد تو و آن عشق دل انگیز
بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

من چون چراغ چشم به راه تو داشتم
ای نور هردو دیده چراغ که بوده‌ای؟

 

[آوین]

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد

آنکه یوسف به زرِ ناسره بفروخته بود

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

در غمت،گر جان به دشواری دهم،معذور دار
زانکه دل تنگست و آسان بر نمی آید نفس

 

[آوین]

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد.

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

در فراقت حالم از هر مشکلی مشکل ترست
هیچ کس را این چنین مشکل نیفتاد از فراق