مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

تنها نه ز راز دل من پرده برافتاد

تا بود فلک، شیوه او پرده‌دری بود

در آن شمایل مطبوع هیچ نتوان گفت
جز این قدر که رقیبان تندخو داری

 

[آوین]

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

به وداعی دل غم‌دیده ما شاد نکرد

 

[پناه.]

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

به وداعی دل غم‌دیده ما شاد نکرد

در این خیال به سر شد زمان عمر و هنوز
بلای زلف سیاهت به سر نمی‌آید

 

[آوین]

در این خیال به سر شد زمان عمر و هنوز
بلای زلف سیاهت به سر نمی‌آید

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد

ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

 

[پناه.]

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد

ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

در این غوغا که کس کس را نپرسد
من از پیر مغان منت پذیرم

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

مرا به مردم بی درد شهر ، کاری نیست
زبان شعرِ مرا ، بی قرار می فهمد

 

[پناه.]

مرا به مردم بی درد شهر ، کاری نیست
زبان شعرِ مرا ، بی قرار می فهمد

دیدار تو حلِ مشکلات است
صبر ازتوخلاف ممکنات است

عهد تو وتوبه ی من از عشق
می بینم وهر دو بی ثباتست

 

[گربه نقره ای=))]

دیدار تو حلِ مشکلات است
صبر ازتوخلاف ممکنات است

عهد تو وتوبه ی من از عشق
می بینم وهر دو بی ثباتست

تا به کی با ضربه‌های درد باید رام شد؟
یا با گریه های بی‌قرار آرام شد؟

بهره دیدار محبت تا به کی در انتظار؟
خسته از این دردناکی با غصه‌های بی‌شمار

 

[پناه.]

تا به کی با ضربه‌های درد باید رام شد؟
یا با گریه های بی‌قرار آرام شد؟

بهره دیدار محبت تا به کی در انتظار؟
خسته از این دردناکی با غصه‌های بی‌شمار

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم
با دوست بگوییم که او محرم راز است

 

[گربه نقره ای=))]

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم
با دوست بگوییم که او محرم راز است

تا کجای قصه را باید ز دلتنگی نوشت؟
تا به کی بازیچه بوندن توی دست سرنوشت؟