محفل ادبی {دیالوگ‌‌های دلنشین}

من فکر می کنم غمگین ترین افراد همیشه بیشترین تلاش خود را انجام می دهند تا مردم را خوشحال کنند ، زیرا آنها می دانند که واقعاً بی فایده است و چه کسی دوست ندارد چنین احساسی داشته باشد.
 
تا موقعی که از جاتون پا نشین رسیدن به موقعیت افرادی که موفق هستن براتون یه رویاست.

اما وقتی پاتون به صحنه باز میشه یه دفعه میفهمین چقدر احمق بودین.

اون موقع هست که کسب موفقیت به نظرتون ساده میاد

چون دیگه رفته توی گوشت و خونتون.
 
مهم نیست دیگران به تو چه می گویند .

واژه ها و ایده ها می توانند دنیا را تغییر دهند.
 
من یک آدم پر تحمل هستم بجز زمانیکه صحبت از کینه به دل گرفتن میشود.
 
رفیق کسیه که به چرت و پرت هات

کاملا گوش میده و بهت میگه که

اینا چرت و پرته و دوباره به

چرت و پرت هات گوش میده!
 
‏زمان بهترین معلم است

اما متاسفانه او تمامِ شاگردانش را خواهد کشت!
 
  • گفتم بلاخره یه جا یروز دیالوگت یادت میره!)
 
  • آدما نمیتونن طمع خودشونو کنترل کنن. تنها چیزی که از طمع بزگتره خود طمعه
    #دیالوگ سریال «وینچنزو»
 
  • خاطرات خیلی عجیب هستند، گاهی اوقات می‌خندیم به روزهایی که گریه می‌کردیم،
    و گاهی گریه می‌کنیم به یاد روزهایی که می‌خندیدیم.
 
  • گَهی شاد و غزل خوانم ، گَهی از درد بیتابم
    چه غوغایست در این عالم که من حیران حیرانم .
 
شما برای پاسخ‌دادن باید به انجمن ورود کنید.
کی این تاپیک رو خونده (کل خوانندگان: 56)
عقب
بالا پایین