همگانی دورهمی نگارنده‌های انجمن | سری چهارم: رمان ایرانی، فرهنگ خارجی

[Mhi_azi]

در مورد رمان های عاشقانه دستت بازه. اما فکر کن: یک جهان تخیلی و فانتزی داری و اسم کاراکتر اصلی مثلا نداست، نمیشه، انگار غیرقابل باور و حتی طنزه

 

[shirin_s]

چرا نشه؟
از بس استفاده نشده یجوری به نظر میرسه
وقتی نوشته ها تغییر رویه بدن و سه چهارتا اینجوری تولید بشه کم کم دیگه ناجور به تظر نمیرسه
این فقط به خاطر اینه که ذهن ها عادت کرده به اسم های خارجی

 

[Mansi]

در مورد رمان های عاشقانه دستت بازه. اما فکر کن: یک جهان تخیلی و فانتزی داری و اسم کاراکتر اصلی مثلا نداست، نمیشه، انگار غیرقابل باور و حتی طنزه

من فکر می‌کنم نویسنده خوب می‌تونه از اسم ندا که هیچ، از اسمای عجیب‌تر دیگه هم رمان شاهکاری در بیاره.
همونطور که @shirin_s گفت فقط ذهن ما عادت کرده به اسامی خارجی. اتفاقا در سال‌های اخیر من چون داور آثار چاپی چند جشنواره بودم، رمان‌های فانتزی و علمی- تخیلی زیادی خوندم که از نویسنده‌های ایرانی چاپ شده بود همه اسامی ایرانی بود و واقعا چه داستان‌های خوبی بودند.
کسانی مثل خانم ضحی کاظمی، بهزاد قدیمی، علیرضا برازنده نژاد و... از خوبای این سبکن در زمان معاصرن.
خانم کاظمی کتاب‌هاش حتی با اسامی ایرانی به چند زبان دیگه ترجمه شده.

 

[Mansi]

من توی سبک نویسندگی خودم پیش اومده از اسامی خارجی هم استفاده کنم اما وقتی که واقعا نیاز باشه. مثلا یه رمان علمی-تخیلی داشتم که همه با ملیت‌های مختلف روی ماه زندگی می‌کردن پس قطعا نمی‌شد اسامی و فرهنگ خارجی نداشته باشم. اما اسامی ایرانی هم کنارش بود.
یا توی رمان فعلیم که تو انجمنه، برهون، باید بابت موضوع و تاریخ داستان، از شخصیت‌های روسی و انگلیسی استفاده می‌کردم.
اما در عین حال داستان کوتاهم، قرار است بمیرم، با اینکه تمش کاملا تکنولوژی محوره و معمولا فیلم‌های خارجی رو به این شکل دیدیم و نه ایرانی، اما ترجیحم این بود از اسامی ایرانی استفاده کنم و هر کسی هم خونده، تا الان خوب باهاشون ارتباط گرفته.
حقیقت اینه که نویسندگی، باید یه جایی به سمت فرهنگسازی بره و اتفاقا این فرهنگ‌سازی قبلا توی عرصه نشر چاپی انجام شده. ما فقط باید ادامه دهنده باشیم و آثار خوبی خلق کنیم.
وقتی من به شخصه، تمام عمرم رو توی ایران زندگی کردم و بیشتر مطالعاتم ایرانی بوده، مسلما راه سختی دارم برای این‌که یه داستان غیربومی بنویسم. به خصوص برای آثار اول. اما بومی سازی ایرانی بهمون این فرصت رو میده که از تجربیات واقعی خودمون استفاده و داستان رو برای خواننده ملموس‌تر کنیم.

 

[Mhi_azi]

من فکر می‌کنم نویسنده خوب می‌تونه از اسم ندا که هیچ، از اسمای عجیب‌تر دیگه هم رمان شاهکاری در بیاره.
همونطور که @shirin_s گفت فقط ذهن ما عادت کرده به اسامی خارجی. اتفاقا در سال‌های اخیر من چون داور آثار چاپی چند جشنواره بودم، رمان‌های فانتزی و علمی- تخیلی زیادی خوندم که از نویسنده‌های ایرانی چاپ شده بود همه اسامی ایرانی بود و واقعا چه داستان‌های خوبی بودند.
کسانی مثل خانم ضحی کاظمی، بهزاد قدیمی، علیرضا برازنده نژاد و... از خوبای این سبکن در زمان معاصرن.
خانم کاظمی کتاب‌هاش حتی با اسامی ایرانی به چند زبان دیگه ترجمه شده.

نظرم عوض نشد