همگانی مارسل پروست | انجمن کافه نویسندگان

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

زمانی که هر روزه در اختیار داریم انعطاف پذیر است ؛ شورهایی که در دل داریم آن را کش می آورد

شورهایی که در دل دیگران می انگیزیم آن را در هم می فشرد

و عادت آن را پر می کند.

 

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

خرد دریافت کردنی نیست ؛ ما خود باید آن را کشف کنیم و این کشف پس از سفری خواهد بود که هیچ تنابنده ای نمی تواند به جای ما در پیش بگیرد یا ما را از آن بی نیاز سازد

 

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

عشق . امری کاملا باطنی و ذاتی و مربوط به نفس خود ما است
و ما موجوداتی را که حقیقی باشند دوست نداریم
بلکه موجوداتی را دوست داریم که خود . آنها را آفریده ایم.

 

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

سفر راستین برای کشف کردن . رفتن به مکان های تازه نیست . بلکه یافتن نگاهی تازه است .

 

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

آن لطف و تغییر حالتی که بیهوده در عشق و سفر می جوییم . موسیقی به ما می دهد.

 

[MonjiMonji عضو تأیید شده است.]

بگذار از انسان هایی که ما را شاد می سازند . قدردانی کنیم ؛ آنها باغبانانی دوست داشتنی هستند که روح ما را شکوفا می سازند .

 

[سمانهسمانه عضو تأیید شده است.]

وقتی دو نفر از هم جدا می‌شوند
هر کدام که با دلسوزی صحبت می‌کند،
عاشق نیست!

 

[AlirixAlirix عضو تأیید شده است.]

خود آدم نمیداند چقدر خوشبخت است و هیچوقت به آن بدبختی که فکر میکند نیست.

 

[AlirixAlirix عضو تأیید شده است.]

شاید تنها نیستی راست باشد و همه رویای ما هیچ است.

 

[FOROZESHFOROZESH عضو تأیید شده است.]

• دربارهٔ خاطره و گذشته​

  
  گاهی گذشته در جایی که انتظارش را نداریم به سراغمان می‌آید؛ نه با تصمیم ما، نه با تلاش ذهن، بلکه ناگهان، در طعم چیزی ساده، در بویی که از کوچه‌ای می‌گذرد، یا در صدای دری که مثل سال‌های دور بسته می‌شود. آن‌وقت می‌فهمیم آنچه فراموش‌شده می‌پنداشتیم، در حقیقت نابود نشده بود؛ فقط در گوشه‌ای تاریک و آرام از وجودمان پنهان مانده بود.
  
  خاطره، وقتی از راه اراده بیاید، اغلب سرد و بی‌جان است؛ اما وقتی بی‌خبر و ناخواسته بازمی‌گردد، با خود نه فقط تصویر گذشته، بلکه هوای آن روزها، اندوه‌ها، شادی‌ها، ترس‌ها و حتی ضربان قلب آن لحظه‌ها را نیز زنده می‌کند. در چنین لحظه‌ای، انسان حس می‌کند زمان از میان نرفته، بلکه فقط چهره عوض کرده است.