🌍 تار و پودِ دنیا رنج است
این واقعیتِ زندگیست.
من وقتی بچههایم بزرگ میشدند
تنها چیزی که اذیتم نمیکرد
درد و رنجشان بود.
مهم این است که
درد و رنج مشروع باشد
درد و رنجی که برای رشد اجتناب ناپذیر است نه درد و رنجِ بیخودی.
بنابراین اگر به من بگویید
من به گذشته فکر میکنم و رنج میبرم
با آن به شدت مخالفم
اما اگر بگویید
از سربالایی کوه که بالا میروم
از نفس میاُفتم
میگویم، بیُفت! این مسئله من را هیچوقت اذیت نمیکند.
🌍 در 5 زمینه من و شما باید هدف داشته باشیم!
و در هدف گذاری در این 5 زمینه باید 2 نکته را در نظر بگیریم.
اول اینکه
هدف را با وسیله اشتباه نگیریم!
چون وقتی وسیله را هدف در نظر بگیریم کارمان تمام است
و متاسفانه بسیاری از مردم این اشتباه را مرتکب میشوند. به عنوان مثال
ازدواج که وسیلهای است برای رسیدن به سلامت روانی و خوشبختی را به عنوان هدف در نظر میگیرند.
اگر مواظب این جابجاییها نباشیم
بعد از 30 یا 40 سال تازه متوجه میشویم تمام راه را اشتباه آمدهایم.
بنابراین یک گرفتاری در فرهنگها و مردم
مخلوط کردن هدف و وسیله با هم است. دوم اینکه
وقتی موضوعها مهم هستند
ما باید برای آن
هدفِ کوتاه مدت
هدفِ میان مدت
هدفِ بلند مدت
تعیین کنیم.
حال 5 زمینهای که باید در مورد آنها هدف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت داشته باشیم!
اول
سلامت فیزیکی و روانی است
یعنی من باید مطمئن باشم
ن ازسبتا آدم سالمی هستم که میتوانم از حداکثرِ توان و امکاناتم استفاده کنم.
دوم
دنیایی که ما در آن زندگی میکنیم
دنیای علم و آگاهی است.
پس دومین چیزی که ما نمیتوانیم از آن فارغ و آسوده شویم به دست آوردن علم و آگاهی است
ما قرار است
بخواهیم که بدانیم
در غیر این صورت گرفتار خواهیم شد.
سوم
شغل و کار و درآمد است.
بر خلافِ گذشته که میگفتند
کار مالِ خر است
امروز میدانیم که
کار مالِ خر نیست
بلکه بیکاری مالِ خر است.
کار مالِ انسان است
ما قرار است بین 30 تا 50 ساعت در هفته کار کنیم.
کارِ مفید و مؤثری که در بازار قابل ارائه باشد و یا ارزشی دارد، حتی اگر به بازار نمیرسد، نه اینکه مشغولیت را با مسئولیت اشتباه بگیریم.
بنابراین
من باید کار کنم.
چهارم
روابط است، از روابطِ اجتماعی گرفته تا خصوصیترین رابطهای که دو انسان میتوانند با هم داشته باشند.
پنجم
موضوعِ تفریح و سرگرمی و از زندگی لذت بردن است.
باید در نظر داشت که ما ماشین نیستیم
و همواره احتیاج داریم آن زمینههای کودکی، شادی و لذت و آن شور و شوق و هیجان را در خود پرورش دهیم.
پس من باید در 5 زمینه هدفِ کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت داشته باشم. اول. سلامت فیزیکی و روانیم دوم. علم و آگاهیم سوم. شغل و کارم چهارم. روابطم پنجم. تفریح و سرگرمی و خوش گذرانیم.
اینها موضوعاتی هستند که باید روی آنها کار کرد و وقت گذاشت.
و اینکه باید انضباط و دیسیپلین داشت.
شما نگاه کنید
همه آدمهایی که به یک جایی رسیدهاند
نظم و ترتیب و از آن مهمتر
استمرار و تداوم در کارشان داشتهاند.
من در ایران در کلاس همیشه به دانشجویانم میگفتم
دوست دارید در 45 سالگی شما را به عنوان استادِ دانشگاه هاروارد بیایند و ببرند؟
اگر از حالا که 18 سالتان است
به مدت 27 سال
روزی 4 ساعت
در هر رشتهای که هستید، بخوانید
احتمالا یکی از بهترین استادها در آن رشته خواهید شد و شما را خواهند برد.
پس استمرار و تداوم لازم است.
🌏 مشکلِ ما در ندانستن نیست
مشکلِ ما در نخواستن است.
اگر ما نصفِ آن چیزهایی که میدانیم خوب و درست است را انجام دهیم
احتیاج به هیچ راهنمایی نخواهیم داشت.
با پذیرش وظیفه و مسئولیت پدر و مادر میشویم نه با تولید مثل!
اگر در طی روز ساعتها به فرزند خود محبت و فقط چند لحظه او را تنبیه میکنید تلخی و رنج تنبیه بیشتر از شیرینی ساعتها محبت در روان کودک به جای میماند...
هرگز نگویید تو بچه بدی هستی بگویید تو بچه خوبی هستی ولی کار اشتباهی انجام دادهای...
اگر درخت زندگی ما پر ثمر باشد حتی در صورت طعنه و یا حمله ی دیگران میوهی فراوانی از ان میریزد...
نتیجهگیری نادرست از رویدادها نکنید، وجود تعداد بیشماری ایرانی در آمریکا نشانهای این نیست که آمریکاییها فارسی حرف زدن را آموخته اند...
برخي از پدر و مادرها در رابطه با فرزندان خود مواظب و مراقب نيستند بلكه به بيماري شك و ترديد مبتلا هستند...
من در صورتی میتوانیم به شما کمک کنم که خود خواسته باشید وگرنه این کمک نیست تجاوز به حقوق شماست...
تمام هنر زندگي اينست: در من چه میگذرد آن زمان كه دنيا در گذر است...
زنان به علت فشار روانی ناشی از دنیای امروز، تغییرات هورمونی، تبعیض و نادیدهگرفتن شدن حق و حقوقشان، دوبرابر بیشتر از مردان به افسردگی مبتلا میشوند...
روزی که همسر خود را به انجام کاری که دوست ندارد وادار کنید، به زودی از شما متنفر خواهد شد...
من قرار نیست از کسی که سوال من را دوست ندارد سوال کنم... هر کس برای خود حریمی دارد که باید حرمت آن را داشت... پولدار بودن مهم نیست باید فقیر نبود...
هيچ كسي در جهان... هيچ كسی در جهان... ارزش اين رو نداره كه انسان زندگي خود را بخاطر او خراب كنه... بخاطر ديگران میشود ساخت... اما بخاطر هيچكس نمیشود خراب كرد...
در طول تاریخ ما از قدرت به بهانه محبت استفاده نادرست کردهایم...
هرگاه فرد مساله را نمیتواند حل کند از نادانی و ناتوانی، آن را به قضا و قدر، سرنوشت، شیطان و دیگران نسبت میدهد...
همسر شما باید «نفر اول» زندگی شما باشد...
خواستهها و احتیاجاتتون رو لطفا بگید. قربونتون برم مشخص بگید من گرسنهام...
من خستهام، من میخوام بخوابم...
من این فیلمو دوس ندارم…
من میخوام برم خونه مادرم...
خواستهتون، احتیاجتون رو مشخص بگید... بیخودی نگید او خودش باید بفهمه... کجای کارید… نمیفهمه… بهش بگید بازی در نیارید...
پذیرش مسئولیت، همانند درجه حرارت بدن از حد متعادل که گذشت چه بیشتر یا کمتر ایجاد بیماری و حتی مرگ میکند...
بپذیرید که زندگی سخت و مشکل است قبول وجود محرومیت و محدودیت در زندگی به فرد قدرت ادامه زندگی میدهد...
آن روزی که نمیتوانید برای عشق و علاقهی خود به فرد مقابل دلیل موجهای ارائه دهید شما عاشق نیستید...
اگر ادعا میکنید انسان خوبی هستید این خوبی را در رفتار و افکار و هدف های خود نسبت به دیگران نمایان کنید...
كودك تازه متولد شده تنها از طريق رابطه با انسانهای ديگه رشد میكنه.
⚠️تحقیقات علمی نشون داده اگر كودکی رو به دور از انسانها نگهداری کنید و تنها نيازهای اوليهش رو مهيا كنيد ميميره ⚠️ و اگر زنده بمونه انسان نخواهد بود. اين صحبت در حد تئوری نيست. هزاران كودک، پيدا شده كه ارتباط كمی با انسانها داشته يا توسط حيوانات بزرگ شدند و اصلا هيچ صفات انسان بودن رو نداشتند. اونها به حيوان بيشتر شبيه ميشن تا انسان. پس ما بايد انسان شدن رو ياد بگيريم.
مغز كودک بعد از چهار ماهگی كاملا ميفهمه بعضيا بهش درد ميدن و بعضيا بهش لذت ميدن و اينكه کی اونها رو بهش ميده و اين بسيار مهمه چون مغز ما از ابتدا بر پايه لذت و درد كار ميكنه و تصميم ميگيره، برای همين نوع رابطه در كودکی مشخص میكنه ما بيمار يا سالم بشيم.
وقتي بعد از تولد رابطه لذت بخشی با ديگران داريم، اون وقته كه به خودمون اطمينان داريم، خوشبينيم، مثبتيم، اميدواريم، آراميم، پشتكار داريم و پيش ميريم.
تمام اين تجربيات هست كه در سه سالگي به اين نتيجه ميرسم كه من خوبم يا نه و ديگران خوبند يا نه، يا در مورد دنيا و اينكه چگونه جاييست نتيجه بگيريم.
✔️براي همين بچهها گاهی خودشون رو میزنند چون به اين نتيجه ميرسند كه من بد هستم و لايق تنبيه، یا از قصد كاری ميكنن كه تنبيه بشن.
اما وقتي به اين نتيجه برسم كه خوب هستم و خواستنی و دوست داشتنی، اينجاست كه خود دوستی معنی پيدا ميكنه.
حالا وقتی خودمو دوست ندارم👈سيگار ميكشم، ورزش نمیكنم و به خودم صدمه ميزنم.
💟 هر كار خوبی رو واسه خودم ميكنم.
💟هيچ كار بدی عليه خودم و با خودم نميكنم.
💟هزينه زندگی من با منه، مسئوليت زندگی رو ميپذيرم و نتيجه كارم رو قبول ميكنم. برای همين اگر كسی هزار بار از من چيزی خواست روزی كه اون كار رو كردم مسئول فقط منم و منم.
💟هرگز به حقوق كسی تجاوز نميكنم حرمت ديگران رو نگه ميدارم و✔️✔️ اجازه نميدم كسی با من اين كار رو بكنه.
💟ظرفيت پذيرش عشق رو داره.
🌴اگر شما خود دوستی، بهترين پدری، بهترين مادری، بهترين همسری، بهترين دوستيد و بهترين فرزنديد.
🌻اگر با خودم بد ميكنم اگر با شما بد ميكنم، اگر حرمت خودم و شما رو نگه نميدارم، اگر مدام اشتباهاتم رو تقصير بقيه ميندازم، من خود ناپسندم.
و احتمال يه كار ديگه هم هست؛ شخص اين بديش رو نميپذيره شخص مياد يه نقاب ميزنه و ميگه من برترين و بالاترينم. در صورتی كه ته وجودش نوشته من بدم.
انسانی كه خودشو دوست نداره:
يا◀️خودناپسند ميشه. (نگاه كنيد به لغات ما مثلا❎ نوكرم، عبيدم، مخلصم، چاكرم، نجسم، خاک توسرم!😰)
یا◀️خودشون وارونه ميكنه و میشه خودشیفته! حالا من خودپسند، خود شيفته، خود محور، خود بزرگ بين ميشم. همه چيو از همه ميگيرم. حق ديدن تلويزيون رو از بچه و همسرم ميگيرم. غذا رو من تصميم ميگيرم چی بخوریم چی نخوریم...
اينجاست که ته وجودم خشم و تنفر از خودم نشسته، من خودم رو دوست ندارم و من از خودم متنفرم.
حالا اين وجود باد كرده رو سيخ بزنيد، نقد كنيد، رو حرفشون حرف بزنيد منفجر ميشن.
بنابراین مردم دنيا سه نوعاند، خود دوست، خود ناپسند، خود پسند
كه دو نوع آخر ته وجودشون نوشته: 👺من از خودم متنفرم.👺