مجموعه اشعار تَکثیر | اثر ریپر

به راه تازه، دلم سوی نور برگردید
چراغ گمشده‌ام از غبار برگردید
درون لحظه‌ی دلتنگی عاقبت فهمید
که زندگی به همان انتظار برگردید​
 
لبی به خنده، دلی پر زخون و بی‌آرام
جهان چه باخت ولی ما نباختیم سرانجام
به سینه چنگ زدیم و به نور چشم دوختیم
اگرچه سخت گذشت این مسیر نابرنام​
 
به هرچه آمد و هرچه شکست، دل نبند
جهان به بخت کسی تا ابد نمی‌خندد
اگرچه سوخت دلت زیر بار سختی‌ها
نسیم لطف خدا ناگهان نمی‌خندد​
 
نسیم سبز امیدم هنوز می‌آید
صدا ز پوچی شب ناگهان برآید
هزاربار اگر تار دل بریزد باز
چراغ صبح حقیقت دوباره می‌آید​
 
صدای خسته‌ی باران رسید در شب سرد
چراغ روشنی از پشت گریه‌ام می‌کرد
به یاد چشم تو افتادم و دلم لرزید
که زندگی به همین خاطره مرا برگرد​
 
به قلب خسته‌ام قسم، که نمی‌رود امید
میان موج مصیبت، نمی‌شود خامید
اگرچه زخم عمیق و اگرچه سختی‌ها
دل از برای رسیدن نمی‌شود نومید​
 
کسی نپرسد از این قصه‌های ما هرگز
کسی نداند از این گریه‌های ما هرگز
ولی چراغ درونم هنوز روشن بود
نمی‌رسد به شکست سایه‌های ما هرگز​
 
دل از شکستن این روزهای تلخ گذشت
نگاه خسته‌ی من از مسیر سخت گذشت
در آستانه‌ی فردا اگرچه نامعلوم
به لطف نور حقیقت، دلم به بخت گذشت​
 
به گریه‌های شبانه دلم نیاز دارد
درون سینه‌ی من موج بی‌قرار دارد
هزاربار زمین خوردم و بلند شدم
که جز امید کسی در کنار ما نآمد​
 
گذشت لحظه‌ی سختی، رسید وقت شکوه
چراغ نور حقیقت زد این شبان سُکوه
اگرچه خسته و بی‌جان، دلم هنوز بیدار
به شوق صبح حقیقت، گذشت تیرگی و توه​
 
شما برای پاسخ‌دادن باید به انجمن ورود کنید.
کی این تاپیک رو خونده (کل خوانندگان: 41)
عقب
بالا پایین