محفل ادبی [ حال خود را به نثر بیان کنید ]

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

آنکس که نیست جز تو کسی در دلش، منم
آنکس که بُرده است ز خاطر مرا، تویی...

 

[عجیبه خانوم]

‌
بغل
گرفته
غمی
کهنه،
آسمانِ
مرا.​

 

[:)MAHAK]

و چنان رنجم دادی،
گویی آخرین دشمنت بر رویِ زمین بودم .

 

[:)MAHAK]

حدی است هر بیداد را این حد هجران تا کجا؟

 

[:)MAHAK]

تو مپندار که این قلب من از سنگ شده ؛
شرم دارم که بگویم دل من تنگ شده.

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

«درونم جنگی‌ست
‏میان دو ارتش
‏عجیب آن‌که هر دو را
‏فرمانده یکی‌ست:
‏من!»

 

[parvanehㅍ]

دوست دارم بگذرم از این روز ها
تا برسم به آخر زندگی ام
روزی که همه جمع میشون دور ام
و تازه قدرم را میدانند

 

[قُقنــوس]

انگار چیزی درونم فرو ریخته، اما نمی‌دانم چه بوده. فقط مانده‌ام با دلی سنگین و ذهنی که از پیدا کردن جواب خسته است.

 

[LydiaLydia عضو تأیید شده است.]

«گاهی دیوانگیم گل می‌کند، میخواهم‌ بروم دور خیلی دور، یک جایی که خودم را فراموش کنم. فراموش بشوم، گم بشوم، نابود بشوم، می‌خواهم از خودم بگریزم. بروم خیلی دور، مثلا در سیبری در خانه‌های چوبین‌‌ زیر درخت‌های‌ کاج‌‌، آسمان خاکستری، برف، انبوه برف میان موجیک‌ها‌‌، بروم زندگانی خودم را از سر بگیرم.»
- زنده‌به‌گور، صادق هدایت